วันนี้เป็นวันที่ผมจะบอกว่าเซ็งก็ไม่ผิด เพราะคอมพิวเตอร์ Notebook คู่ใจดันมาเสียแบบหาสาเหตุไม่เจอ ระหว่างพาลูกมาเรียนดนตรีที่ห้างแห่งหนึ่ง ระหว่างรอผมนั่งพิมพ์งานอยู่ดีๆ ก็ดับไป เมื่อผมเปิดเครื่องใหม่ระบบก็หา Hard Disk ไม่เจอ จริงๆ อาการแบบนี้ก็พอจะเดาได้ว่าน่าจะติดไวรัส แต่วันไหนไม่เสีย ดันมาเสียวันนี้ และพรุ่งนี้ผมจะต้องมีบรรยายพอดี ข้อมูลทั้งหมดก็อยู่ในนั้น ดังนั้นหล้งลูกเลิดเรียนผมจึงตรงดิ่งไปที่ห้างไอทีแห่งหนึ่ง (ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงกลับไปซ่อมเอง แต่ตอนนี้ไม่มีเครื่องมือซะแล้วเพราะทิ้งมานาน) เข้าไปที่ร้านรับซ่อมคอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง ให้ช่วยดู เจ้าหน้าที่ร้านก็ช่วยดูให้อยู่พักใหญ่ แล้วบอกว่าจะถอด Hard Disk ผมไปตรวจให้ว่าเสียหรือยัง สักพักก็ออกมาบอกว่ายังไม่เสีย แต่น่าจะเป็นที่ Windows จะให้ซ่อมให้หรือไม่ แต่ต้อง Format Hard Disk ผมบอกว่าไม่เป็นไรเพราะมีข้อมูลสำคัญอยู่ เดี๋ยวผมจะไปซื้อ Box ใส่ Hard Disk เพื่อถ่ายโอนข้อมูลก่อน เจ้าหน้าที่ร้านจัดแจงถอด Hard Disk ใส่ห่อให้ผมอย่างดี สกรูทุกตัวก็จัดเก็บใส่ซองให้ บอกผมว่าเวลาซื้อ Box จะได้ลองดูอีกที (ที่ร้านไม่ขายอุปกรณ์) เสร็จธุระผมถามราคาว่าเท่าไหร่ ทางร้านบอกว่าไม่เป็นไรครับ ผมก็เกรงใจเพราะใช้เวลาพอสมควร บอกไปว่าไม่เป็นไรคิดราคามาเถอะ แต่เจ้าหน้าที่ร้านก็ยิ้มและบอกว่าไม่เป็นไรครับ

จริงๆ ผมก็จำชื่อร้านได้ แต่ไม่ต้องการบอก เพราะไม่ต้องการโฆษณาแต่อย่างใด ผมแค่จะบอกว่าจริงๆ แล้วในสังคมไทย โดยเฉพาะ กทม. ที่มีแต่การแข่งขัน ก็ยังคงมีคนดีมีน้ำใจอีกมากครับ คนไทยส่วนใหญ่ก็ยังเป็นคนไทยทีน่ารักสำหรับผมครับ