ให้สายลมแสนดีช่วยพัดพา...
ล่องลอยไปถึง...พี่สาว.....จังหวัดเชียงใหม่
ให้หายกังวลใจกับ "พายุ" ที่กระหน่ำสาดซัด...
หมั่นคอยดูแล...และรักษาหัวใจ...
บางเรื่องราว...ควรเก็บไว้ให้ระลึกถึง ...
บางเรื่องราว...ควรเททิ้งออกจากใจบ้าง..
เดี๋ยวจะไม่สบาย....ป่วยไข้...
ให้มันผ่าน ๆ ไป ...คิดแต่สิ่งดี ๆ ไว้...
ให้มันผ่าน ๆ ไป ...คิดแต่สิ่งดี ๆ ไว้...
ให้มันผ่าน ๆ ไป ...คิดแต่สิ่งดี ๆ ไว้...
จุดจบที่จับใจ
มีน้อง ๆ ที่รู้จักกัน ถามมองมุมความรักมากมายต่อผม
ผมบอกได้เพียงว่า... ความรักถ้าเราไขว่คว้ามันยิ่งไกลห่าง
ถ้าความรักอยากให้เราครอบครองมัน มันก็จะเข้ามาหาเราเอง
และสิ่งที่สำคัญ ความรักจะไม่มีคำว่า ความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ
และความรักต้องเติมเต็มให้กัน และแบ่งปันความทุกข์ซึ่งกันและกัน
หน้าที่ของความรัก คือ การที่เรามอบหัวใจดวงหนึ่งของเราให้คนที่เรารัก หมั่นคอยดูแลซึ่งกันและกัน โดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ต่อกัน
แล้วความรักจะงดงามมากกว่าที่จะแสนโหดร้ายเสมอ
นี้คือ ความรัก ในมุมมองของผม
และในบางครั้ง ความรักก็ให้มันผ่าน ๆ ไปบ้าง ...คิดแต่สิ่งดี ๆ ไว้...
ขอบคุณจ๊า .....ที่แอบๆเตือน......สติ