อาจารย์นิยม บำรุงเสนา ซึ่งเป็นอาจารย์โรงเรียนศรียาภัย แต่ในขณะเดียวกันก็สอนนอกระบบด้วย คือ สอนการรำโนราให้แก่ประชาชนทั่วไปที่สนใจ ถือเป็นการให้ความรู้ทั้งในระบบ นอกระบบและตามอัธยาศัย ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ
โนราเป็นศิลปะการร่ายรำของภาคใต้ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับโขนบวกกับโยคะและยิมนาสติกเพราะต้องมีการดัดหลัง ดัดขาดัดแขน ตามประวัติของการรำโนรา โนราเป็นการร่ายรำที่มีความสัมพันธ์กับกษัตริย์ คือ กษัตริย์เมืองทางใต้ได้ถอด"เทริด"หรือ เครื่องประดับศีรษะของตนให้แก่หลานซึ่งเป็นผู้รำโนราถวาย ดังนั้นเครื่องประดับศีรษะของโนราจึงถือเป็นของสูง เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวโนรานับถือ
นอกจากท่าร่ายรำแล้ว โนรายังมีการร้องหน้าฉากประกอบด้วย เช่น รำท่าครู ซึ่งเป็นท่าพื้นฐานที่ผู้เรียนต้องฝึกฝน นอกจากฝึกรำแล้วยังต้องฝึกร้องด้วย บางท่าที่ไม่ต้องร้องแต่ต้องใช้ดนตรีประกอบเช่น ท่ารำเพลงปี่ ผู้รำก็ต้องหัดเล่นดนตรีด้วย รำของเทริด เป็นการรำที่ไม่มีการร้องแต่จะใช้เครื่องดนตรีประกอบ เครื่องดนตรีที่ใช้ในการแสดงโนราประกอบด้วย ทับ ซึ่งถือเป็นพระเอกของวงเพราะเป็นตัวให้จังหวะแก่เครื่องดนตรีชิ้นอื่นและยังให้จังหวะผู้รำด้วย นอกจากนั้นยังมี ปี่ โหม่ง ฉิ่ง และ แตระหรือแกระ
ด้านวิธีการสอนของครูนิยม ครูจะใช้หลักพ่อสอนลูก เด็กๆทุกคนนอกจากจะได้ศิลปะท่ารำแล้ว ยังผ่านการอบรมด้านจริยธรรม ความมีระเบียบวินัย การช่วยเหลือกันระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้อง ต้องกตัญญูต่อครู รุ่นพี่ มีสัมมาคารวะ ถือเป็นการเรียนที่ได้ประโยชน์หลายทาง นอกจากนั้นเมื่อเด็กๆเรียนจบไปแล้ว ยังสามารถนำศิลปะการรำโนราไปเผยแพร่ยังที่ต่างๆเป็นการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นให้คงอยู่ต่อไป
ทั้งวิธีการสอนของครูนิยมที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง คือ สอนผู้ที่สนใจเต็มใจอยากจะเรียนและสอนโดยมีความคิดว่า ผู้เรียนแต่ละคนมีความสามารถในการเรียนรู้แตกต่างกัน มีการวิเคราะห์ผู้เรียนและเมื่อชุมชนสนใจอยากติดต่อให้คณะโนราศรียาภัยออกไปแสดงนอกโรงเรียน ครูนิยมก็จะวิเคราะห์ผู้ชมร่วมกันกับนักเรียนผู้รำว่าจะแสดงอะไร ใครเป็นผู้ชม จากนั้นจึงเริ่มฝึกซ้อมและเมื่อได้ค่าจ้างแล้ว ครูนิยมก็จะนำมาหารเฉลี่ย ทุกคนจะได้ค่าจ้างเท่ากันแม้กระทั่งตัวครูนิยมเอง
นับว่าครูนิยมเป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักเรียน เป็นครูที่มีความเป็นครูในจิตวิญญาณ รักความยุติธรรม เด็กๆที่เรียนโนรากับครูนิยมต่างมีความรักทั้งในวิชาโนราและตัวครูสอนโนรา ครูนิยมช่วยอนุรักษ์ศิลปะของชาติในขณะเดียวกันก็ชักจูงให้นักเรียนห่างไกลจากสิ่งเสพติดและอบายมุขต่างๆ รู้จักเอาเวลาว่างมาใช้ประโยชน์ เป็นการช่วยชาติสร้างเยาวชนที่ดีอีกทางหนึ่ง
