พระคุณที่สาม เพลงโปรดของเรา ทุกวันไหว้ครูจะร้องเพลงนี้เสมอ
จำได้ว่าได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกตอนอยู่ชั้นป.๑ เรียนโรงเรียนแคทอลิก ในวันไหว้ครูก็จะเปิดเพลงนี้ แต่พอย้ายโรงเรียนก็ไม่เคยได้ยินอีกเลย จนทำงานที่กระทรวงศึกษา วันครูเค้าก็จะเปิดเพลงนี้ เราว่าเพลงนี้มีความหมายดี
ลองฟังและร้องตามดูนะ
นางฟ้าบ้านไพร (ครูในดวงใจ)
เพลงนี้ทำให้รู้สึกสงสารเด็กนักเรียนชนบทไกลๆ พอได้ครูดีๆไปประจำโรงเรียนพวกเค้าจะดีใจกันมากๆ
เราเคยไปตรวจงานโรงเรียนชนบทไกลความเจริญมากๆ บางทีตอนเดินไปเข้าห้องน้ำก็แอบแว๊ปปลอมตัวเป็นคุณครูคนใหม่เข้าไปห้องเรียนที่ไม่มีครู ทำเป็นสอนเด็กสักพัก เด็กๆดีใจกันใหญ่เพราะได้ครูคนใหม่ ชมว่าครูใจดีและสวย อันนี้เราชอบเพราะชมเรา ว่าแล้วเราก็สั่งให้เด็กนั่งเขียนหนังสือไปเดี่ยวครูจะมาตรวจ เด็กๆก็ทำตามดีมาก
ขออยู่ตรงนี้
เพลงนี้จะทำให้รู้ถึงความเสียสละของครู จริงอย่างเพลงร้อง ครูส่วนมากสอบบรรจุได้ ก็ขอให้ได้ลงโรงเรียนก่อนแล้วค่อยหาทางย้ายมาอยู่เมืองใหญ่ แต่ก็มีครูหลายคนพอเจอสภาพเด็กตาดำๆ แล้วก็เปลี่ยนใจไม่ขอย้าย ยอมอยู่ที่เดิมเพื่อช่วยกันพัฒนาโรงเรียน
โรงเรียนชนบทจะมีบ้านพักครูให้ ดูมิวสิควีดีโอช่วงก่อนท้ายเพลงจะเห็นบ้านสูงๆใต้ถุนโล่งๆนั่นแหละสภาพบ้านพักครู
เราเคยไปโรงเรียนกันดารแถวแม่สอด ทางเข้าไปนั้นยังกับขับรถกลางทะเลทราย ไปหน้าร้อนไม่มีต้นไม้สักต้น มีแต่ดินแดงๆ ไปคราวนั้นกลับไปโรงแรมแล้วสระผมสองวันหนังหัวยังมีเศษดินแดงติดอยู่เลย พอถึงโรงเรียน ก็ไม่เจอใคร เดินดูอยู่สักพักก็เห็นครูใหญ่นำนักเรียนตัวน้อยนิด ตาใสแก้มแดงปลั่งกำลังถางต้นไม้พัฒนาโรงเรียนกันอยู่ โรงเรียนชนบทงบประมาณน้อย ครูก็ต้องเสียสละแรงกาย แรงเงิน พัฒนาโรงเรียนกันอย่างนี้
บางโรงเรียนแถวชายแดนใต้นี่ นับว่าครูท่านเสียสละมากเลยที่ยอมอยู่สอนที่นั่น ช่วงเกือบยี่สิบปีก่อนเราเคยเข้าไปตรวจโรงเรียน สี่จังหวัดชายแดนใต้ บางโรงเรียนมีทหารถือปืนประจำโรงเรียนอยู่ด้วย เพราะวันดีคืนดีโจรก็มาจับครูไปเรียกค่าไถ่ บางโรงเรียนครูใส่กางเกงไปสอนเพราะเวลาโจรจับไปจะได้เดินตามได้สะดวก ก่อนไปเรากับเพื่อนก็ตกลงกันว่าเกิดมีโจรมาตอนนั้นให้เพื่อนเราเสียสละตามโจรไปก็แล้วกัน ส่วนเราจะไปแจ้งทางหน่วยงานให้ตามมาช่วยเหลือทีหลัง วันหนึ่งเข้าไปโรงเรียนก็หาโรงเรียนไม่เจอเพราะโจรเพิ่งจะเผาไปเมื่อคืนก่อนที่เราจะเข้าไปตรวจ
แต่ยังไงเราว่าสมัยนั้นยังดีกว่าสมัยนี้นะ เพราะสมัยนั้นเค้าไม่ฆ่ามั่วอย่างเหตุการณ์ตอนนี้ซึ่งฆ่ามั่วไปหมด ว่าแล้วคิดถึงครูจูหลิง จริงๆ โชคดีที่เราไปชายแดนใต้ล่าสุดเมื่อ ๘ ปีก่อน ยังไม่มีเหตุการณ์รุนแรงอย่างนี้
เรือจ้างกลางใจ
เพลงนี้ฟังแล้วจะรู้สึกว่าครูเหมือนแม่นก ที่คอยสั่งสอนให้เด็กๆได้รู้จักโลกว่ามันเป็นยังไง ก่อนที่เด็กๆจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ไปเผชิญโลกภายนอก
เสียงก้องจากบ้านไกล
คุณครูหลายท่านมักจะขอทุนไปเรียนต่อปริญญาโทกัน แต่บางท่านเรียนสำเร็จก็กลับมาสอนที่เดิม แต่ความก้าวหน้าระหว่างโรงเรียนชนบทกับโรงเรียนในเมืองต่างกันมากนัก ทำให้ครูหลายท่านเพื่อความก้าวหน้าของชีวิต ก็เลือกที่จะย้ายไปอยู่โรงเรียนในเมือง ที่มีความเจริญ มีตำแหน่งที่ก้าวหน้ากว่า
