ที่สุดท้ายของชีวิต

                 ที่สุดท้ายของชีวิต
                                       กระต่ายใต้เงาจันทร์
เหนื่อยกับการเดินทางอยากวางพัก
วางภาระที่หน่วงหนักบนทางฝัน
นัยต์ตาหลับดับแล้วดวงชีวัน
สิ้นสุดความแปรผันวันเวลา 

ให้ผืนดินกลบหน้าเมื่อลาจาก
หมดเคราะห์กรรมลำบากซ้ำซากค่า
แม้สมบัติเคยติดกายหลายราคา
ตายแล้วมีราคาค่าอันใด

หมดล้าไร้เรี่ยวแรงแข่งขันต่อ
มานอนรอฟังเพลงเพราะเสนาะใส
เพลงสวดมนต์ธรรมวจนะจรรโลงใจ
เหลือสิ่งใดในชีวิตวิจิตรกาล

สิ้นสุดแล้วการเดินทางของชีวิต
จึงนอนพักหยุดสืบคิดประดิษฐาน
ปล่อยชีวิตให้หยุดพักตามหลักการ 
เหลือตำนานที่ร่วงหล่น...คนตายแล้ว...
 

[รพี กวีข้างถนน]

มีชีวิตควรเพิ่มค่าของชีวิต

รู้สำนึกถูกผิดก็เหลือล้น

รู้แจ่มแจ้งเห็นจริง"ความเป็นคน"

เท่านี้ตนก็พ้นทุกข์แม้ลาลัย

               แวะมาแจมครับ

                        รพี

[สุภัชชา พันเลิศพาณิชย์]

สวัสดีคะคุณ รพี

ความเป็นคนตนควรรู้

ตรองคิดดูมีค่าทำไฉน

คุณค่าคนคุณธรรมนำใจ

เมื่อสิ้นใจโลกระบือ ...นี่คือคน...