ขออโหสิกรรมและกุศลกรรมแด่ดวงวิญญาณของเพื่อนรักสี่ขา...แด่น...ที่จากโลกนี้ไปอย่างสงบด้วยวัย 15 ปี

บางครั้งผมก็ปล่อยวางความคิดด้วยความประมาทเกินไปจริงๆ ดังเช่นวันนี้...

สิบโมงเช้า ผมสังเกตเจ้าแด่น...สุนัขเพื่อนซี้ของผมเดินเข้ามานอนบนบ้าน ที่ห้องครัวที่โปรดของมัน แม่ของผมก็บอกให้มันไปนอนที่อื่น แต่มันนิ่งและเดินเข้าบ้านเพื่อไปหาพ่อของผม แด่นพยายามจะสื่อสารให้พวกเรารู้ว่า "แด่นไม่สบาย" จากนั้นแด่นเดินช้าๆ พร้อมอาเจียนบนพื้น ผมเรียกมัน มันก็ทำเป็นไม่ได้ยินแล้วเดินหนีผมอย่างซึมๆ ไปนอนใต้ท้องรถที่จอดอยู่ในบ้าน มันร้องดังเหมือเจ็บปวด 2 ครั้ง ผมลงจากบ้านไปดูแด่น แต่แด่นตัวสั่นแรงๆ มองผมแบบตาลอยๆ ไม่ได้ยินที่ผมเรียกชื่อมันเลย ช่วงเวลานั้นผมเรียกให้แม่และพ่อเตรียมติดต่อสัตวแพทย์ใกล้บ้าน แต่พ่อของผมลองนวดแด่นเบาๆ จนมันมองด้วยความสุข พวกเราก็ประมาทจริงๆ ไม่พยายามพามันไปหาหมอ จากนั้นสองสามชั่วโมงต่อมา แม่ของผมพบมันนอนตัวแข็ง ลิ้นห้อย ปากอ้า เปิดตาสองข้าง ไร้แววตา...แด่นตายแล้ว แด่นตายแล้ว...ผมละจากงานหน้าคอมพิวเตอร์และรู้สึกแย่มากๆ ที่ตัวเองไม่ได้ช่วยเหลือและแสดงความเป็นมิตรแท้แก่แด่นเพื่อนรักของผม...ผมช่วยพ่อยกไปวางตรงที่ดินในสวนหน้าบ้านเพื่อเตรียมฝังมัน...ผมจุดธูปและบอกแด่นว่า "หลับเถอะนะเพื่อนรัก ขอโทษที่ผมไม่ได้ช่วยชีวิตแด่น หากชาติหน้ามีจริง ขอให้แด่นเกิดใหม่มาเป็นเพื่อนรักของผมอีกนะ ขอดวงวิญญาณของแด่นเพื่อนรักจงไปสู่สุขคติเทอญ"

ผมเคยบันทึกถึงโทน...สุนัขตัวเล็กตัวใหม่ของบ้าน ที่แด่นอิจฉามากที่ผมและครอบครัวแสดงความรักโทนมากกว่าแด่น คลิกอ่านการสูญเสียโทนไปอย่างรวดเร็วที่ http://gotoknow.org/blog/otpop/206589

ผมย้อนคิดถึงอดีตของแด่นเพื่อนรักของผม...บ้านผมเลี้ยงมันตั้งแต่เล็กๆ และมันรอดชีวิตจากเหตุการณ์วีรกรรมหลายรูปแบบ ดังนี้

1. แด่นรอดจากยาเบื่อที่ขโมยในหมู่บ้านแถว ถ. พัฒนาการ นำมาให้มัน เพราะมันส่งเสียงเห่าดังทำให้สุนัขตัวอื่นๆ เห่าตามจนขโมยไม่สามารถย่องเข้าบ้านอื่นๆ ในซอยเดียวกับบ้านผมได้ โดยตอนนั้นมันค่อยๆ เดินเข้ามาหาผมอย่างโซเซ มีน้ำลายฟูมปาก และกำลังจะไม่รอด โชคดีที่ผมรีบอุ้มมันใส่รถและขับไปส่งโรงพยาบาลสัตว์ใกล้บ้าน

2. แด่นรอดจากงูเหลือมยักษ์ที่เข้ามาทางรั้วบ้านที่ติดกับต้นไม้รกร้าง กรงของมันวางติดผนังปูนที่ใกล้กับผนังอีกฟากที่วางเตียงนอนของผม ทำให้ผมนอนไม่หลับเพราะเสียงเห่าดังของมัน แล้วตื่นขึ้นมาดูจนรู้ว่า "มีงูอยู่นอกบ้านและรีบแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจให้ช่วยจับงูออกไปในที่สุด" โชคดีที่กรงของแด่นยกลอยสูงพ้นพื้นทางเดินและมีกรงมุ้งลวดพันรอบอย่างปลอดภัยจากการทำร้ายจากงูเหลือมยักษ์

3. แด่นรอดจากการชนของจักรยานยนต์ที่วิ่งเร็วมากในซอยบ้าน ถ. รามอินทรา โชคดีที่รูปร่างใหญ่ปราดเปรียวและกระโดดสูงได้ทันทีเมื่อแด่นวิ่งข้ามถนนและเหลือบเห็นตัวรถจักรยานยนต์วิ่งมาอย่างเร็ว แต่ด้วยวัยชราของแด่น ทำให้แด่นเจ็บบริเวณเหนือสะโพกขวาและมีเลือดออกในกระเพาะ ผมจึงรีบให้สัตว์แพทย์ใกล้บ้านช่วยดูอาการและรักษามันได้จนแด่นแข็งแรงขึ้นอีกครั้ง

แด่นชอบที่จะวิ่งมาต้อนรับผม ครอบครัว และคนที่สนิทกับครอบครัวเสมอ แด่นรู้ภาษามากแม้ว่าจะดื้อบ้างตามวัย แด่นจะเห่าขู่และแยกเขี้ยวคล้ายจะงับคนแปลกหน้าที่มาบ้านผมทุกครั้ง และจะน้อยใจง่ายเมื่อเราแสดงความรักกับสุนัขตัวอื่นๆ ในบ้าน ผมจำได้ว่า "สมัยแด่นเล็กๆ ผมซื้อคู่มือฝึกสุนัขและทดลองฝึกการขับถ่าย การเห่าทักทาย การยกขาสวัสดี และการวิ่งเก็บลูกบอล แด่นฉลาดและเรียนรู้ได้ไวมาก" พอแด่นเริ่มอายุมาก ก็ไม่ค่อยเล่นกับผมมากนัก โดยเฉพาะช่วงที่ผมจากบ้านไปเรียนต่างประเทศนาน 4 ปี ผมต้องใช้เวลาให้แด่นคุ้นเคยกลิ่นและเสียงของผม จนผมสามารถลูบหัวแด่นได้อีกครั้งและรู้สึกผูกพันแด่นเหมือนเดิมตอนมาอยู่เมืองไทย

ผมนึกไม่ถึงเลยว่า "ความประมาททำให้ผมเสียเพื่อนรักไปหนึ่ง...บ้านผมคงไม่มีเสียงเห่าเฝ้าบ้านของแด่นและไม่มีความซนของแด่นในการวิ่งเล่นนอกบ้านทุกๆ ครั้งที่เปิดประตูบ้าน...ลาก่อนแด่นเพื่อนรัก"