ขอร่วมไว้อาลัยแด่นด้วยค่ะ

ครูต้อยก็เคยรู้สึกแบบนี้หลายครังที่ช่วยเขาไม่ได้

ครั้งหลังนี้เป็นลูกสุนัขRIMROAD  4 ตัว

แล้วพากันเป็นเห็บอย่างหนัก

ให้สัตวแพทย์มารักษา และ1 ใน 4 ต้องจากไปอย่างเงียบๆ

เพราะมันเป็นระยะสุดท้าย

มันคงสู้กับยาไม่ไหว

ได้เดินมาหาก่อนตจากไปส่งสายตามองมาอย่างน่าสงสาร

ครูต้อยไม่รู้ว่ามันมาลา อายุแค่ 6 เดือนเอง นั่งไหว้เก่ง

 ต่อจากนั้นมันเดินเลี่ยง แล้ววกเข้าไปในตึกร้าง

นึกว่ามันไปหลบนอนพักผ่อน

ทีไหนได้มันเพียงพาร่างไปวางไว้ในตึกร้างนั้น

เพื่อไม่ให้เป็นภาระใคร พอรู้แน่ว่ามันจากไปไม่มีวันกลับ

ก็ทำบุญให้มัน เดินจงกลมก็แผ่เมตตาให้

เมื่อวันวานก็ถูกสิบล้อทับไปอีกหนึ่ง

สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นคือสุนัขรู้จักก่อนตายไม่ว่าด้วยเหตุป่วยหรืออุบัติเหตุ

มักมีอาการซึมเศร้า เหงาๆชอบกล มันเหมือนจะบอกอะไรเรา

ทำให้ใจหวั่นๆว่าจะต้องจากกันอีกแล้ว

ก็เชื่อลึกๆนะคะว่าเขาสัมผัสความรู้สึกของคนได้ดี

และเข้าใจภาษาของคน แต่เสียดายที่เราเข้าใจภาษาเขาน้อย

ขอบคุณค่ะ