ถึงแม้จะมีคนอื่น ๆ เขียนถึงเหตุการณ์นี้มากมาย แต่ฉันก็ยังมีแง่มุมที่แตกต่างอยู่ดี
ฉันอยากจะมีบล็อคนี้มานานแล้ว และสาเหตุก็คือ
๑.ฉันอยากจะมีพื้นที่ ที่ฉันสามารถถ่ายทอดเรื่องราวในอดีตที่เป็นตำนานการต่อสู้ของนักศึกษาประชาชนชาวไร่ชาวนาตั้งแต่ก่อนเหตุการณ์ ๖ ตุลา ๑๙ ที่ฉันก็ได้มีส่วนร่วมในประวัต์ศาสตร์ตรงนั้น ถึงแม้จะมีคนอื่น ๆ เขียนถึงเหตุการณ์นี้มากมาย แต่ฉันก็ยังมีแง่มุมที่แตกต่างอยู่ดี ดังนั้นฉันจึงจะเขียนในแง่มุมของฉัน ในแบบของฉัน เท่าที่ฉันได้พบ สัมผัสมาด้วยตัวเอง
๒. มีคำถามมากมายเกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนั้นที่คนรุ่นหลัง ๆ ยังต้องการคำตอบ และฉันคิดว่าจากบล็อคนี้อาจตอบคำถามเหล่านั้นได้บ้าง แม้จะเป็นบางส่วนที่น้อยนิดก็ยังดี
นี่คือแรงบันดาลใจ ที่ทำให้บล็อคนี้ถูกสร้างขึ้นมา
ถ้าใครเคยอ่านเรื่องราว เรื่องเล่าเกี่ยวกับการเข้าป่าของนักศึกษายุคนั้นมาบ้าง ก็จะพบว่าแต่ละคนที่เขียนล้วนหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างคนกับคน ทำไมล่ะ ก็เพราะเมื่อมีคำว่าส่วนตัวเข้าเกี่ยวข้องเมื่อไหร่นั้นหมายถึงการเสี่ยงที่จะถูกประเมินว่าเป็นพวก ล้าหลัง ซึ่งฉันไม่เคยเห็นด้วย เพราะฉันยังเห็นคนเป็นคนที่ต่างก็มีความแตกต่างเป็นตัวของตัวเอง การมีความคิดเห็นทางการเมืองเหมือนกัน อุดมการณ์เดียวกัน แต่ไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างเหมือนกันก็ได้ นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ฉันอยากจะบอกเล่าซึ่งยังมีเรื่องราวที่เป็นรูปธรรมอีกมากมาย
สวัสดีครับ..
อยากฟังเรื่องราวนี้มานานแล้วครับ..ทำให้เข้าใจเหตุการณ์ต่างในบ้านเรามากขึ้น
ขอบคุณ และเป็นกำลังใจให้ครับ..
ขอบคุณมากค่ะคุณเลิศฤทธิ์
แรงบันดาลใจอีกอย่างก็คือเมื่อ ประมาณ ๓- ๔ปีที่ผ่านมา ได้เดินทางไปร่วมงานที่เขตฐานที่มั่นเก่าหลังจากที่ก่อนหน้านั้นไม่ได้ติดต่อมิตรสหายเลย พอไปเจอมิตรสหายแล้วก็กลับมาร้องไห้ยกใหญ่เพราะไปแล้วไม่รู้จะเอาตัวเองไปไว้ที่ไหนเพราะเราไม่มีฝ่่าย ในขณะที่เวลานั้น ในหมู่สหายเริ่มมีการแบ่งแยกแบ่งฝ่ายกันแล้ว แต่เรายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เลยกลับมาคิดทบทวน และอยากให้คนรุ่นหลังหรือแม้แต่คนรุ่นเรามาทบทวนในสิ่งที่ตนคิดและทำผ่านมาและกำลังจะทำอะไรต่อไปด้วย
สวัสดีค่ะพี่หลิว
ตามมาอ่านประสบการณ์ของการเข้าป่าค่ะ...^^
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะน้องดาว
ประสบการณ์จะสอนและหล่อหลอมยุวชนรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นหนึ่ง อย่างฉลาดในวิธีคิด ปฏิบัติ การช่วยเหลือสังคมและคนรอบข้าง ก่อนที่จะนึกถึงตัวเอง ขอบคุณสำหรับการแชร์ประสบการณ์ อันมีค่ากว่าสิ่งใด ที่นับวันจะหามาศึกษา เรียนรู้ ได้ยากยิ่งในสังคมเมือง เศรฐกิจทุนนิยม ในวันนี้ครับ