บันทึกนี้เก็บภาพบรรยากาศยามค่ำคืน

ของจังหวัดสมุทรสาครซึ่งมี

คำขวัญประจำจังหวัดดังนี้

"เมืองประดง ดงโรงงาน ลานเกษตร เขตประวัติศาสตร์"

ช่วงเวลาที่เรือหาปลาน้อยใหญ่แล่นกลับมาพักผ่อน

แอบอิงริมพิงตลิ่ง โยกย้ายลำเรือให้แกว่งไกว

โคลงเคลงด้วยคลื่นน้อยๆ

ที่แอบตามเข้ามายังอ่าวมหาชัย

อีกทั้งยังคงกลุ่นด้วยกลิ่นอายทะเล

ลมโชยมาแตะจมูก

นี่แหละเมืองประมง หรือที่รู้จักเรียกขานกันว่า

 "เมืองมหาชัย"

เมืองที่มีสองภาษาปรากฏให้เห็น

ตามท้องถนน ป้าย ห้างร้าน ตลาดและโรงพยาบาล

หลายคนพูดประชดหรือไรไม่อาจรู้ใจได้

แต่คำพูดที่ได้ยินนั้นยังจำแม่น

เขาบอกว่าที่นี่คือเมืองสองประเทศ

ใครจะว่า จะคิดอย่างไร

ที่นี่เขาก็มีชีวิตอยู่กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย

มีบ้างเหมือนกันที่ดูวุ่นวาย

ก็บางไหนที่มีการขนย้ายแรงงาน

ที่นั่นก็ดูวุ่นวายสับสนอลหม่านได้เป็นเรื่องปกติ

แต่เด็กๆเขาน่ารัก และออกจะเจียมเนื้อเจียมตัว

ต่างจากผู้มาเยือนที่ฝังรากลึกลงฝากไว้นานนับสิบปี

หากเหนือฟ้ายังมีฟ้า มันเป็นสัจจธรรม

ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

ความเดิมมันเป็นเช่นนี้แหละ