www.hamanan.com/tour/chaiphum..

จากภาพ ๑-๒ อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติไทรทอง อำเภอหนองบัวระเหว จังหวัดชัยภูมิ 

                         

ส่วนภาพที่ ๓ อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม อำเภอเทพสถิตย์ จังหวัดชัยภูมิ เช่นเดียวกัน

    ทั้ง ๒ แห่งจะห่างกัน ประมาณ ๖๐ กิโลเมตร

    เหตุที่ผมนำภาพเหล่านี้ มาบันทึกไว้ ไม่มีเจตนาล้อเลียนหรือลบหลู่ดูหมิ่น..แต่อย่างใด   ชาวไร่ชาวสวนหลังเขา อย่างผม คิดไปว่า.. ภาษาอิสาน นอกจากจะสื่อให้เกิดความเข้าใจแล้ว ผมเห็นว่า...

        ๑.ภาษาอิสาน มีเสน่ห์ มนต์ขลังในตัวเอง โดยเฉพาะคำพูดตามภาพข้างต้น  ผมรู้สึกและสัมผัสได้กับ สิ่งแอบแฝง ที่ซ่อนมากับภาษา ซึ่งได้แก่พฤติกรรม นิสัยใจคอของบรรพชน ที่เป็นอัตตลักษณ์อย่างหนึ่ง....ของชนชาวอิสานดั้งเดิมด้วย อาทิเช่น.......

           ๑.๑ ความมิตร ความเป็นกันเอง ดุจคนในครอบครัว เหมือนพ่อกับลูก เฉกเช่นภาษาไทยในสมัยสุโขทัย ที่ระบุในหลักศิลาจารึกว่า...พ่อกูชื่อขุนศรีอินทราทิตย์ แม่กูชื่อนางเสือง....

           ๑.๒ บอกถึงพฤติกรรมที่ตรงไปตรงมา เปิดเผยและจริงใจ

           ๑.๓ บ่งบอกถึงความเสมอภาค ความเท่าเทียม ไม่แบ่งชั้นวรรณะ หรือชนชั้น อำมาตย์ ไพร่ ผู้ดีหรือแบ่งสีแบ่งเหล่า  

           ๑.๔ บอกให้เห็นถึงความเข้าใจ เข้าถึงและซึมลึกในธรรมชาติและความเป็นตัวตน อย่างดี

        ๒.อยากจะเชิญชวนไปเที่ยวใน “ งานเทศกาลท่องเที่ยว ดอกกระเจียวงาม  จังหวัดชัยภูมิ ประจำปี ๒๕๕๓ “  ที่เขาได้จัดขึ้นที่บริเวณอุทยานแห่งชาติทั้ง ๒ แห่งข้างต้น ระหว่างวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๕๓ ถึงวันที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๓ นี้

         ๓.อยากจะเชิญชวน..ท่านสภาพบุรุษ ที่มีใจกล้าหาญ ได้ไปเที่ยว-ทดสอบทดลองดู ผลเป็นอย่างไร..น่าจะมีเรื่องเล่า ที่คลุกเคล้าความบันเทิง เริงใจ..ที่หลากหลาย มาบอกกล่าว..เล่าแปด(ไม่ถึงสิบ)ให้กัลยาณมิตรได้ฟังได้ทราบกันบ้าง ไม่มากก็น้อย

                สำหรับสุภาพสตรี จะไปให้กำลังใจหรือไปเป็นสักขีพยาน ก็คงไม่มีใครว่าหรอกครับ   แต่.....หากจะถามผมว่า ...จะไปด้วยไหม??.. ผมขอบอกเสียตรงนี้เลยว่า...บรื๊อๆๆๆๆ...ขอตัวก่อนครับ

 

                     สามสัก

๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๓