สำนวนและสุภาษิตไทยที่เกี่ยวกับการพูด(เห็นว่าไม่สำคัญแต่ก็สำคัญ)

 1.ฟังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียด

หมายถึง   ฟังเรื่องราวไม่ชัดเจน  แล้วนำไปพูดหรือทำอย่างผิดพลาด  กระเดียด  คือ  กิริยาที่นำสิ่งของไปโดยเอาเข้าข้างสะเอวในที่นี้  หมายถึง  นำไปพูดต่อ

ตัวอย่าง

  “คนๆหนึ่งฟังเรื่องราวจากคนหนึ่งแล้วไปเล่าต่อให้ผู้อื่นฟังจนผู้อื่นเข้าใจผิด

   จนเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาใหญ่โต  ก็เพราะ ฟังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียดนี่เอง”

2. ปั้นน้ำเป็นตัว

ความหมาย สร้างเรื่องเท็จให้เห็นเป็นจริงเป็นจังขึ้นมา.

    ตัวอย่างประโยค นาย ก.เป็นคนที่สร้างเรื่องเท็จให้เป็นเรื่องจริงจังขึ้นมาจนทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนเสมอๆ

3.ยุให้รำตำให้รั่วหมายถึง ใช้คำพูดยุยงส่งเสริมให้ผู้อื่นผิดใจหรือพูดให้ผู้อื่นเข้าใจผิด

    อ่านแล้วมีความหมายไปในทางที่ไม่สร้างสรรค์แต่ถ้านำมาใช้ในการสอนใจในเรื่องการพูดได้ค่ะ...มีใครโดนใจสุภาษิตสำนวนไหนอีกบ้างคะที่เกี่ยวกับการพูด....เรามาคุยกันแบบสบายๆสไตล์วันหยุดค่ะ