หลายคนมีแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็แสดงความรักแม่ไปอีกแบบ แต่คนที่แม่ต้องจากตามวิถีสัจธรรมแล้ว ก็แสดงความรักแม่ได้อีกแบบ

           วันนี้เป็นวันแม่แห่งชาติเลยอ่านบันทึกไปเรื่อย แสดงความคิดเห็นไปเรื่อย ๆเช่นกัน  แต่ไม่พบข้อความที่จะสะกิดใจที่จะเป็นต้นตอที่จะทำให้เขียนบันทึกเพิ่มเติมเกี่ยวกับวันแม่ได้

           เมื่ออ่านไม่พบก็ลองไปอ่านอนุทินดูบ้างก็พบเรื่องราวสะกิดใจที่จะเขียนบันทึกทันที    พบข้อความนี้ครับ

           "อยู่กันพร้อมหน้าในวันนี้ ขาดไปเพียงแม่ของลูก ณ วันนี้ วันหน้า และตลอดไป...คิดถึงแม่มากค่ะ"

            ผมขอเพิ่มเติมข้อความนี้สักเล็กน้อย ผมมองว่าน่าจะมีค่าเพิ่มขึ้นมากที่เดียวครับเพิ่มอย่างนี้ครับ

            "อยู่กันพร้อมหน้าในวันนี้ ขาดไปเพียงแม่ซึ่งอยู่ในใจของลูก ณ วันนี้ วันหน้า และตลอดไป...คิดถึงแม่มากค่ะ"

 

            ผมเป็นคนหนึ่งที่แม่จากไปทางสรีระนานแล้วแต่แม่ไม่ได้จากไปจากใจของผมจึงเลยขอใช้คำบันทึกจากในอนุทินมาร่วมกิจกรรมบันทึกวันแม่ด้วยอีกคน  จะหลับ จะนอน จะเรียน จะเขียน จะอ่าน จะสอบ จะแต่งงาน จะมีลูก จะเลี้ยงลูก จะทำงาน จะทำผลงาน  จะบรรยาย  จะนั่งสนทนา จะเดิน จะขับรถ ฯลฯ  ทุกกิจกรรมแม่อยู่ในใจผมเสมอไม่เคยหลุดหายไปจากใจของผม  เลยขอยืมคำที่คัดลอกมาจากอนุทินอีกครั้งแต่เพิ่มเติมใหม่ครับ

"อยู่กันพร้อมหน้าในวันนี้ ขาดไปเพียงแม่ซึ่งอยู่ในใจของลูก ณ วันนี้ วันหน้า และตลอดไป...คิดถึงแม่มากครับ" 

       ขอบคุณเจ้าของข้อความในอนุทินด้วยครับ  และขออภัยที่ไม่ได้เอ่ยนามเพราะยังไม่ได้ขออนุญาตครับ