รอยยิ้มแม่ของผม

ปีนี้เป็นปีแรกที่ผมไม่ได้อยู่กับแม่ในวันแม่ แต่ไม่ว่าจะไกลแค่ไหน ทุกวันผมก็โทรคุยกับแม่อย่างเคยชิน ไม่ได้เหินห่างอย่างที่คิด และถึงแม้ว่าชีวิตการแต่งงานทำให้เราต้องดูแลคนอีก 2 คนมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้ทำให้เรหายจากการคิดถึงหญิงอันเป็นที่รักที่สุดของผมได้เช่นกัน

ผมได้วางแผนพาแม่ทั้งสองของผมไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ หลังจากที่เห็นทั้งสองท่านต้องมุมานะอยู่กับการขายของอย่างไม่หยุดยั้ง เหนื่อยยังไงก็ต้องทำ มันทำให้ผมรู้สึกว่าอยากมีบางเวลาที่จะทำให้แม่รู้สึกผ่อนคลายและได้อยู่ใกล้ลูกชายสุดที่รัก

การเริ่มต้นครั้งนี้จากการเดินทางมุ่งสู่นครนายก ที่ที่ใกล้กรุงเทพมากที่สุด แต่วิวทิวทัศน์สวยไม่ใชเล่น  การเดินทางของเราในครั้งนี้มีจุดหมายคือ "ระเบียงไพรแวลลีย์" เป็นที่พักที่มีราคาแพงที่สุดเท่าที่ผมเคยได้พักมา

เมื่อมาถึงผมได้สัมผัสกับความอบอุ่นล้อมรอบด้วยภูเขา มีที่นั่งหลังบ้านพักมีลำธารไหลผ่านได้เห็นรอยยิ้ม และความผ่อนคลายมากขึ้น

ได้เข้ามาสัมผัสที่นอนอันแสนจะมีเสน่ห์ แม่ขึ้นไปนั่งบนเตียง ไม่พูดอะไร แล้วก็เอนหลังนอนลงไป

ตกตอนเย็นเราได้มานั่งกินข้าวนอกสถานทีถึงนครนายก กับครอบครัว พาแม่ถ่ายรูป ด้วยรอยยิ้มที่แสนจะไม่มีอะไรสุขใจเท่านี้

รอยยิ้มวันนี้ ทำให้ห้วงเวลานี้ช่างทำให้ลูกคนนี้มีความสุขมากมาก อยากให้เวลานี้หยุดไว้สัมผัสกับความอบอุ่นที่เรามีให้แก่กัน แต่มันก็ต้องดำเนินต่อไป เราได้ถ่ายรูปกันอีกหลายรูป

นาน ๆ แม่จะได้อุ้มหลานเต็มไม้เต็มมือเสียที 

ก่อนนอผมพาแม่มาส่งที่ห้อง ได้พาแม่เข้านอนและกล่าวราตรีสวัสดิื์ก่อนกลับห้อง

วันรุ่งขึ้น ได้พากันไปเล่นลำธารหลังบ้านพัก ให้แม่นั่งรอข้างบนกินบรรยากาศ เนื่องจากคงลงมาเดินไม่ไหว

น้ำใสไหลเย็น พาอารมณ์ของพวกเราสนุกสนานเพลิดเพลินท่ามกลางธรรมชาติพาไป

ก่อนกลับผมได้ถ่ายรูปกับแม่ทั้งสองคนด้วย มันเป็นภาที่เมื่อก่อนอาจดูชินตา แต่ภาพนี้ได้ความรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเป็นกอง

เอกรักแม่ทั้งสองคนมาก มันเป็นการมาพักผ่อนที่มีความสุขมาก กับแม่บังเกิดเกล้า แม่ที่เลี้ยงดูเรามา และแม่ของลูกเรา

แม่... รอยยิ้มของแม่วันนี้สร้างพลังและแรงบันดาลใจให้ต่อสู้ต่อไป

รัก... ที่แม่มอบให้ลูกคนนี้จะไม่เคยลืมเลือน

ลูก... จะเป็นคนดีของแม่ และของสังคมตลอดไป

เสมอ... แต่นี้ลูกคนนี้จะเป็นหลักให้เราได้ทำสิ่งดีดีให้กันและกัน และสังคมของเรามีความสุข

วันแม่ปีนี้ วันเกิดผมปีนี้ มีความสุขมากมากครับ