หนี้ครู

อันดับแรกของชีวิตครู(ผม)มีสหกรณ์ออมทรัพย์ครูเป็นที่พึ่ง เพราะใกล้ตัวเราซึ่งจะมีทั้งเงินออม(หุ้น)และมีกู้หนี้ยืมสินตลอดจนประกันชีวิต กระบวนการของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูปัจจุบันก็ มีการช่วยเหลือกัน แบ่งสรรผลกำไรกัน เพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน  ตอนเริ่มบรรจุ เงินเดือน 2760 บาท อยู่ถิ่นกันดานจะหามอเตอร์ไซด์สักคันก็ต้องหาออมทรัพย์ ฝากหุ้นเดือนละ300 บาทจะแต่งงานก็พึ่งพาออมทรัพย์ นี่ไงแสดงว่าเริ่มต้นหนีสินแล้ว มีลูกก็เลี้ยงลูก เงินเดือนไม่พอ ไม่ทันก็ต้องพึ่งออมทรัพย์  ขณะนั้นดอกเบี้ยสูงมาก 15-19 ต่อปี หนีมันก็ก่อมาจากตรงนั้น  ช่วงปี 31-40 ไปขอกู้จากธนาคาร ก็โดนธนาคารต่อว่า ครูรู้เรื่องกู้ก่อนชาวบ้านเลยนะ ว่างั้น  เออ. ไม่จำเป็นข้าพเจ้าคงไม่แบกหน้ามาขอกู้  นับแต่นั้นมา ก้เริ่มก่อหนี้มาเรื่อย ๆออมทรัพย์ก็ขยายวงเงินกู้  พร้อมลดดอกเบี้ยลงเรื่อยๆ ตามสถานะทางการเงินของโลก พอมีกำลังก็ซื้อรถยนต์ (หนี้มาอีกแล้ว) มันก็เป็นอย่างงี้มาเรื่อยๆ คิดว่าใช้เงินอย่างคุ้มค่า แต่สิ่งอำนวยความสะดวกเราก็ต้องมี   ไม่ใช่เรื่องที่ต้องตามยุคตามสมัยแต่เป็นเรื่องที่ต้องมีเพราะบางอย่างจำเป็น รถยนต์ก็มีไว้เพื่อการเดินทาง เจ็บป่วย  ญาติพี่น้องได้พึ่งพา ชีวิตครูบ้านนอกก้จะประมาณนี้ ไม่รวย ไม่จน แต่พออยู่ได้