สุภาษิตคำเมือง ครั่งใกล้ไฟ ไขใกล้แดด หนุ่มสาวอยู่ใกล้กันมักจะเกิดเรื่องในเชิงชูสาวขึ้นได้ เปรียบได้กับครั่งที่ใกล้กับไฟ และไขที่ตากแดด ย่อมถูกความร้อนเผาจนหลอมละลาย ตรงกับสุภาษิตภาคกลางว่า "น้ำตาลใกล้มด" บ่ดีเอาลูกเปิ้นมาเลี้ยง บ่ดีเอาขี้เหมี้ยงเปิ้นมาอม ศัพท์ ลูกเปิ้น หมายถึง ลูกคนอื่น, ขี้เหมี้ยง หมายถึง กากของเมี่ยงที่อมแล้วคายออกมา "อย่าเอาลูกคนอื่นมาเลี้ยง อย่าเอากากเหมี้ยงเขามาอม" การเอาลูกคนอื่นมาเลี้ยงอาจไม่เหมือนกับเลี้ยงดูลูกของเราเอง ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าในสายเลือดว่าจะดีหรือไม่ เราอาจจะเดือนร้อนในภายหน้า เช่นเดียวกับเอากากเหมี้ยงที่คนอื่นอมแล้วคายออกมาอมอีก รสชาติย่อมจืดชืด ไฟในจะไปนำออก ไฟนอกจะไปนำเข้า ศัพท์ ไฟใน หมายถึง เรื่องราวภายใจ, ไฟนอก หมายถึง เรื่องราวภายนอก "อย่าเอาเรื่องภายในครอบครัวไปเล่าให้ผู้อื่นฟัง อย่าเอาเรื่องภายนอกครอบครัวมาเล่าให้คนในครอบครัวฟัง" เป็นสุภาษิตสอนคนให้รู้จักรักษาวงศ์ตระกูล ไม่ควรนำเรื่องภายในเล่าสู่คนนอก และไม่ควรนำเรื่องภายนอกมาสู่ครอบครัว ขี้เหมี้ยงเกิดกับเหล็ก ศัพท์ ขี้เหมี้ยง หมายถึง สนิม "สนิมมักจะกิดขึ้นกับเหล็ก" เป็นสุภาษิตที่กล่าวถึงสิ่งที่เกิดมาคู่กัน ย่อมหนีกันไม่พ้น เปรียบเช่นเดียวกับชายหนุ่มและหญิงสาวเป็นของคู่กัน ขอบคุณจาก:http://www.suthatsunday