การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

 

คนเราอยู่ในโลกคนเดียวไม่ได้ต้องอาศัยพึ่งพาซึ่งกันและกัน

การอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขไม่ว่าคุณอยู่ในสังคมในฐานะอะไรคุณจะต้องมีวิธีการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างมีสุข

การจะอยู่ร่วมกันเป็นสังคมสิ่งสำคัญที่สุดคือการมีคุณธรรม

คุณธรรมมิใช่สิ่งที่คุณมาแสวงหาในสังคม แต่เป็นสิ่งที่คุณมีอยู่แล้วให้กับสังคม หรือแสดงให้กับสังคมด้วยใจบริสุทธิ์

 

ความมีคุณธรรมไม่ได้หมายถึงการมีธรรมะหรือการรู้ธรรมะไปสอนใครต่อใคร แต่หมายถึงการใช้ชีวิตที่เป็นธรรมในแต่ละวัน เป็นธรรมในที่นี้คือธรรมชาติของการใช้ชีวิตที่ดี การใช้ชีวิตโดยเป็นกลางไม่เอนเอียง ยึดทางสายกลาง การยอมรับความผิด ขอโทษ การให้อภัยและอโหสิกรรมให้แก่กัน

 

ยึดหลักความพอใจในการดำรงชีวิต รู้จักพอ ทำให้ไม่สะสมกิเลส การกระทำใดๆและความคิดใดๆให้มีสมาธิ สติ และปัญญาโดยมีทานและศีลเป็นองค์ประกอบช่วย เราจะมีชีวิตอยู่ด้วยกันในสังคมอย่างร่ำรวยความสุขนะคะ