ศิลปินผู้ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา
ชื่อศิลปิน นาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล
วันเกิด วันเสาร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2529
สถาณที่เกิด อำเภอ เมือง จังหวัด ขอนแก่น
สถาณที่อยู่ปัจจุบัน 226/68 หมู่ 6 ถนน ประชาสโมสร ตำบล ในเมือง อำเภอ เมือง จังหวัดขอนแก่น 40000
ประวัติการศึกษา
ระดับอนุบาล - โรงเรียนอนุบาลพิมานเด็ก ขอนแก่น
ระดับประถมศึกษา - โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาชาย ขอนแก่น
ระดับมัธยมศึกษา - โรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย ขอนแก่น
ระดับอุดมศึกษา - สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาทัศนศิลป์
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ พระจอมเกล้าลาดกระบัง
ประวัติการแสดงงาน
2548 - นิทรรศการผลงานภาพทิวทัศน์ วังเวียง สปป. ลาว ณ หอศิลป์จำปาศรี
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- นิทรรศการผลงานศิลปะภาพพิมพ์ ครั้งที่ 2 ณ คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
2549 - นิทรรศการผลงานศิลปะภาพพิมพ์ ครั้งที่ 3 ณ หอศิลป์จำปาศรี
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
2550 - นิทรรศการผลงานศิลปะภาพพิมพ์ ครั้งที่ 4 ณ ร้านอาหาร Living Room
หอพักตักศิลา จ. มหาสารคาม
2551 - นิทรรศการโครงการศิลปนิพนธ์ ครั้งที่ 11 ณ หอศิลป์จำปาศรี
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- ร่วมแสดงงานศิลปกรรมร่วมสมัยของศิลปินรุ่นเยาว์ ครั้งที่ 25
สัมภาษณ์ศิลปิน
นาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล หรือที่เรียกกันว่า ป๋อม ได้ให้สัมภาษณ์ถึงการเดินทางบนเส้นทางศิลปะว่า เป็นคนที่ชอบเขียนรูปมาตั้งแต่เด็ก โดยมีแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูน เขาสามารถใช้เวลาในการเขียนรูปได้ทั้งวันโดยไม่เกิดความเบื่อหน่ายแม้แต่เพียงนิดเดียว จนมาถึงมัธยมเขาก็ได้เลือกเรียนในสายศิลปะอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ แต่ก็ได้รับความกดดันจากคนในครอบครัวอยู่บ้าง แต่เขาก็สามารถพิสูจน์ตัวเองให้ครอบครัวได้เห็นว่า เขารักในงานศิลปะจริงๆ ครอบครัวจึงช่วยส่งเสริมและผลักดันให้เขาได้เข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในสาขาทัศนศิลป์ พอได้เข้ามาศึกษาในมหาลัยเขาจึงได้รู้ว่าในการทำงานศิลปะไม่ง่ายอย่างที่คิด เขาได้สัมผัสและเรียนรู้กระบวนการในการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะอย่างจริงจังมากขึ้น
ภาพนี้เป็นภาพผลงานของนาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล (ป๋อม)ในขณะที่ศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หลังจากที่เขาได้จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีแล้ว ด้วยความที่รักในงานศิลปะ เขาได้สานต่อความต้องการของตนเองด้วยการเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ พระจอมเกล้าลาดกระบัง
ทุกท่านที่กำลังอ่านบทสัมภาษณ์นี้คงรู้สึกว่านาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล (ป๋อม) ก็เป็นเพียงแค่นักศึกษาศิลปะปริญญาโทที่ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังอะไร แต่สิ่งที่ผู้สัมภาสสนใจก็คือ เขาเป็นคนที่มีลักษณะผิดปกติทางใบหน้า สิ่งที่เขาได้ประสบมาตั้งแต่เด็กคือ ถ้อยคำที่ล้อเลียนความผิดแปลกของเขา จากกลุ่มเพื่อน กลุ่มคนรอบข้าง จึงเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจในสิ่งที่เขาเลือกเกิดไม่ได้ ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามที่จะทำตามเพื่อนๆทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เพื่อที่จะได้เข้ามาอยู่ในสังคมเดียวกับเพื่อนๆ แต่สุดท้ายในสิ่งที่เขาทำก็ยังไม่สามารถลบล้างปมด้อยที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดได้ แต่เข้าก็เลือกที่จะทำใจยอมรับกับสิ่งเหล่านี้ และยืนหยัดอยู่ในสังคมได้อย่างเข้มแข็ง
ด้วยความที่เป็นคนรักในศิลปะ เขาจึงเลือกที่จะนำความกดดันเหล่านี้มาถ่ายทอดเป็นผลงานศิลปะ เพื่อเป็นตัวแทนของกลุ่มคนที่ถูกคนในสังคมล้อเลียนในความผิดแปลกไปจากคนอื่น ได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นในจิตใจ ว่ามันเป็นสิ่งที่เลวร้ายและส่งผลต่อการดำเนินชีวิตของคนเหล่านี้
ผลงานของนาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล (ป๋อม) จึงได้นำรูปร่างหน้าตาของตนเองมาสร้างงาน เพื่อการแสดงออกทางด้านอารมณ์ความรู้สึก จิตใจ ต่อสิ่งที่ได้รับมาจากผลกระทบกระเทือนทางด้านจิตใจของตัวเอง โดนสะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึก นึกคิด อารมณ์ สภาพจิตใจ เป็นการระบายออกอารมณ์ความรู้สึก ของตัวเอง เป็นพื้นที่เล็กๆทางหนึ่ง ที่ตัวเองมีความสุขที่ได้ทำโดยผ่านกระบวนการสร้างสรรค์งานด้วยเทคนิค แม่พิมพ์โลหะ (Etching)
ภาพผลงานขณะที่กำลังศึกษาในระดับปริญญาโท
ชื่อผลงาน Untitled 2010
ศิลปิน เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล
เทคนิค แม่พิมพ์โลหะ (Etching)
ขนาด 60x80 cm
ปีที่สร้างสรรค์ 2553
ชื่อผลงาน Untitled 2010
ศิลปิน เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล
เทคนิค แม่พิมพ์โลหะ (Etching)
ขนาด 60x80 cm
ปีที่สร้างสรรค์ 2553
ชื่อผลงาน Untitled 2010
ศิลปิน เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล
เทคนิค แม่พิมพ์โลหะ (Etching)
ขนาด 60x80 cm
ปีที่สร้างสรรค์ 2553
ภาพสเก็ตงานชิ้นล่าสุด
ถึงช่วงสุดท้ายของการพูดคุยกับ เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล ผู้สัมภาษได้ถามว่ามาถึงทุกวันนี้คิดว่าตัวเองเป็นศิลปินหรือยัง เฉลิมวุฒิ ตอบด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้มว่า สำหรับเขาศิลปินเปรียบเหมือนกระจกเงาที่สะท้อนสภาพสังคมในแง่มุมต่างๆ และเป็นคนที่ทำงานศิลปะและพัฒนาผลงานอยู่อย่างต่อ และมีความกระตือรือร้นที่จะทำงานควบคู่กับการแสวงหาสิ่งใหม่เสมอ ส่วนจะเป็นศิลปินหรือไม่นั้นไม่สำคัญขอแค่ทำงานศิลปะแล้วมีความสุขก็น่าจะเพียงพอแล้ว
สุดท้ายนี้ผู้เขียนก็ขอเป็นคนหนึ่งที่จะเป็นกำลังใจให้กับ นาย เฉลิมวุฒิ เวฬุคามกุล (ป๋อม) ศิลปินหนุ่มผู้ซึ่งไม่ย่อท้อต่อชะตาชีวิต ให้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะที่มีคุณค่า ที่ตีแผ่อีกแง่มุมหนึ่งของสังคมที่ส่งผลกระทบต่อกลุ่มคนที่มีโชคชะตาชีวิตเล่นตลกอย่างป๋อม ออกสู่สังคมเพื่อให้ผู้คนได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้น ไม่แน่นะผลงานของเขาอาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่สร้างกำลังใจให้กับคนอีกหลายคนก็ได้
ดีมากเลย เป็นข้อมูลที่ให้กำลังใจให้เราต้องนำไปพัฒนาตนเอง ก้าวผ่านอุปสรรคที่เข้ามาปะทะกับชีวิตให้ได้ (แล้วเมื่อไหร่จะทำได้น้อ ? )
แก้แล้วนะ ขอบใจมาก
เหมือนกับผมเคยเห็นเค้าแสดงเรื่อง "สาระแน สิบล้อ" นะ
เก่งมากเลลยคะ....ภาพที่แสดงออกมาทำให้คิดได้หลายมุมจริงคะ
เป็นงานศิลปะที่ไม่ต้องการคำอธิบายไดๆ สมกับคำว่างานศิลปะพูดได้จริงๆ เยี่ยมมากขอใหสู้ต่อไปน่ะ ทาเคชิ !!!
พี่เป็นกำลังใจให้ป๋อมนะขอให้แรงบันดาลใจใดๆก็ตามที่ผ่านมาในรูปงานศิลปได้สร้างความรู้สึกดีๆให้สังคมเป็นพลังที่สามารถแผ่ซ่านและเผื่อแผ่ไปถึงทุกคนที่ค้นหาตัวเองอยู่ทั้งสิ่งที่ป๋อมทำในวันข้างหน้าคือต้นแบบและเป็น"ไอดอล"ของคนทุกวัยได้นับจากวันนี้ไปฟ้าเปิดแล้วค่ะในเวลาอันใกล้นี้ชาวบ้านอย่างเราๆต้องได้เห็นงานศิลปะที่มีสีสรรขึ้นอันหมายถึงชีวิตที่เดินทางมาได้ครบถ้วนและสมบูรณ์ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งนะคะ
อยากบอกว่าสุดยอดจริงๆคะให้กำลังใจใครได้หลายๆคนเลย