คนโง่ .....กลอนฝึกหัดเขียนเมื่อปี 2514 เป็นผลงานในหนังสือ"หยาดหนึ่งจากพรสวรรค์"
“คนโง่”
คนโง่ .....กลอนฝึกหัดเขียนเมื่อปี 2514
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ครูอ้อย แซ่เฮ · 30 ก.ค. 2553
โสภณ เปียสนิท · 30 ก.ค. 2553
ปภาวี พันธุ์สมุทร · 30 ก.ค. 2553
ผอ.พีระพรรณ ทองศูนย์ · 30 ก.ค. 2553
ผอ.พีระพรรณ ทองศูนย์ · 30 ก.ค. 2553
นางสาวยุพา ส้ม สิริอำนวยศักดิ์ · 30 ก.ค. 2553
สวัสดีค่ะ
คมมากเลยค่ะ ไพเราะ ใช้คำได้ ผสมกลมกลืน นับถือค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แต่งกลอนเก่งนะคะต้องมีสมาธิสูงแน่ๆเลยอย่างนี้ต้องยกนิ้วให้เลยคร้าสุดยอด
สวัสดีครับหลาน ขอบใจที่มาเยี่ยม เมื่อวานก็ไปเยี่ยมแล้วด้วย อ่านทั้งกลอนและบทรำพึงรำพัน พบว่าบทรำพันเขียนได้ดีครับ แต่กลอนต้องใช้เวลาในการใช้คำ โดยเฉพาะคำซ้ำพยายามหลีก หาพจนานุกรมมาวางข้างสักเล่ม ไว้ค้นหาคำ แววมีครับ แต่ยังไม่มีความคม อย่าเขียนหลายบทเขียนทีละบทจะกินใจกว่าหลานเอ้ย ขอบใจอีกครั้งจ้ะ
สวัสดีครับคุณวราภรณ์(gajiab) การแต่งกลอนมีหลายคนเข้าใจผิดว่าต้องใช้สมาธิสูง ต้องมีอารมณ์ ไม่ใช่เลยครับ เพียงแต่เรารักภาษาไทย เราก็อยากจะนำอักษรมาจักสานให้กลมกลืนกันประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งมีคนเขียนกันเยอะแยะเราก็น่าจะเขียนได้ ก็เลยเขียน และผลงานที่นำลงบันทึกให้อ่านนี่นะครับ เขียนเมื่อเรียน ม.ปลาย ปี 2514 โน่นครับ ความคิดที่ว่านี้เป็นความคิดส่วนตัวนะครับ เรื่องการใช้สมาธิ ตัวอย่างเปิดไปที่ ครูอ้อย ซิครับ เขาเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ มีวิทยฐานะชำนาญการพิเศษ เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษ แต่เริ่มเขียนกลอนได้เก่ง แต่รำพึงรำพันของเขาคมมาก เขาจะนำลงบ่อย ทุกวันนี้เห็นมีกลอนด้วย และเริ่มเก่งแล้วด้วย ลองไปเยี่ยมเขาซิครับ สวัสดีครับ