สวัสดีค่ะ
วันนี้มีเรื่องราวเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตที่จะทำให้เรามีความสุขมาฝากค่ะ พอดีไปอ่านบันทึกของพระธรรมหรรษาท่านได้กล่าวถึงสันติภาพไว้ว่า ให้เราค้นพบสันติภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวเรา และเราควรมีความเคารพในตัวตนและความแตกต่างของผู้อื่น เราควรสัมพันธ์กับผู้อื่นในฐานะที่เขาเป็นเขา อย่าพยายามที่จะเอาเขามาเป็นเรา เราควรคิดว่า ความเชื่อ วัฒนธรรมและวิถีการดำเนินชีวิตของคนทุกคนล้วนมีคุณค่า และทำให้ชีวิตของคนคนนั้นมีความสุขได้เช่นกัน ฉะนั้นเราจึงควรย้อนกลับมาพิจารณาข้อเท็จจริงที่ว่า ถ้าเราอยากให้ผู้อื่นปฏิบัติตนต่อเราอย่างไร เราก็ควรปฏิบัติตนเช่นนั้นต่อเขา และถ้าเราไม่อยากให้ผู้อื่นปฏิบัติตนต่อเราอย่างไร เราก็ไม่ควรปฏิบัติเช่นนั้นต่อเขา ซึ่งสอดคล้องกับหลักพุทธศาสนาที่ว่า"อัตตานัง อุปมัง กเร" คือ เอาใจเขามาใส่ใจเรา
"เครื่องมือขจัดความขัดแย้ง คือไม่ใช้ความรุนแรงแก้ปัญหา แต่จงเลือกใช้สันติวิธีซึ่งเป็นวิธีที่นำสันติสุขมาสู่สังคมได้ยั่งยืนกว่า"
"แม้เราจะไม่มีเงินสักบาท แต่ถ้าใจเราคิดว่าเรามีความสุข แน่นอน เราก็ย่อมมีสุข ขณะเดียวกัน แม้เรามีเงินพันล้าน แต่ถ้าใจเราคิดว่า เราไม่มีสุข เราก็ย่อมไร้ซึ่งความสุข แน่นอน"
ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่ที่เราคิด.....เสมอ
