ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง...คงแต่บาปหรือบุญยังเที่ยงเป็นแน่แท้...นั้นแล.

ช่วงวันเวลาหมุนไปรวดเร็วนัก  การบรรยายพิเศษก็มาถึงโค้งท้ายสุด  พวกเราหยุดเวลาหาที่พักกลางวันเริ่มต้นด้วยการทำกิจกรรมของพระคุณเจ้าเหล่าคณาจารย์และมวลนิสิต ม. มจร. วข . นครศรีธรรมราช

 เรามาร่วมกันมีเจ้าภาพถวายภัตตาหารเพลแด่พระสงฆ์  ส่วนญาติโยมก็น้อมอนุโมทนาในส่วนบุญกุศลและร่วมกันทานอาหารกลางวันจนกลายเป็นประเพณีชาวเราไปแล้วหนานี่...

การได้นั่งคุยกันสัพเพเหระเหมือนได้พักผ่อนกันไปในตัว

  ต่างคนต่างร่วมด้วยช่วยกันคนละเล็กคนละน้อยคนละนิดคนละหน่อย  งานหนักก็กลายเป็นงานเบา ๆ ได้เหมือนกันนะครับนี่

อาหารเที่ยงวันของพวกเรา...

มีแกงพุงปลาด้วยนะ...อาหารมาตามศรัทธาของโยมญาติมาเลี้ยงงานวันเกิดบ้าง  ต้องจองคิวล่วงหน้านะครับผม...

สาระวนคนละไม้คนละมือช่วยกันบริการอาหาร...

หาที่นั่งเหมาะ ๆ คดข้าวใส่จาน...ตักแกงอาหารมาไว้บนโต๊ะร่วมด้วยช่วยกันเพลินดีจัง...

 

        เราชาว ม. มจร. ที่นี่ก็เหมือนครอบครัวใหญ่มีญาติเยอะ  ต่างก็มาแสวงหาทางแห่งปัญญา 

เพราะปัญญาเป็นประทีปส่องแสงสว่างในโลกตามสโลแกนของสำนักนี้  ช่วงบ่ายบรรยายไปรู้สึกได้ว่าข้างนอกมีฝนตกแรงลมพัดกิ่งใบไม้ปลิวว่อนไปตามลม...

ช่วงบ่ายเข้าห้องเรียนบรรยายต่อหลังกินอิ่มแล้ว...หนังท้องตึง  หนังตายังไม่ยอมหย่อน...อิ อิ อิ

ความหมุนวนของสรรพสิ่งไม่มีอะไรแตกต่างกันเพราะทุกสิ่งล้วนหมุนวนเป็นวัฏฏะจักร  และกระบวนการหลักพุทธธรรมก็ล้วนแต่หมุนวนจึงเป็นเหมือนกงล้อแห่งธรรมจักรที่หมุนไปไม่มีสิ่งใดหยุดหมุนในฝ่ายสังขตธรรมหรือฝ่ายแห่งโลกโลกียะ นี้...ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง...คงแต่บาปหรือบุญยังเที่ยงเป็นแน่แท้...นั้นแล.