เรามักจะคิดว่าวิชาศึกษาทั่วไปนั้นเป็นวิชาที่เรียนพื้นฐานทั่วๆไปต่างจากวิชาเฉพาะชีพที่มีความลึกซึ้งในสายเนื้อเรื่องนั้นๆ แต่ในทางกลับกันแล้ววิชาศึกษาเท่าไปนั้นมีความสำคัญเป็นอย่างมากต่อการพัฒนาศักยภาพมนุษย์และเป็นรากฐานที่สำคัญของการเป็นคนที่มีคุณภาพ จนกระทั่งคนคนนั้นเป็นบัณฑิตอย่างสมบูรณ์ ซึ่งเป็นบัณฑิตในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นผู้ที่จบวุฒิการศึกษาปริญญาแต่อย่างใด แต่เป็นผู้ที่มีความเพียบพร้อมในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านคุณธรรมและจริยธรรมเอง เพื่อให้เป็นมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์และมีการดำเนินชีวิตได้อย่างเป็นสุขและไม่เบียดเบียนผู้อื่น หรือจะเปรียบได้ว่า วิชาศึกษาทั่วไปคือการพัฒนาคนให้มีความเปรียบพร้อมในทุกๆด้านไม่ว่าจะเป็นศาสตร์และศิลป์ คุณธรรม จริยธรรม เพื่อความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีชีวิตที่ดีงามประเสริฐ และวิชาเฉพาะชีพเป็นวิชาที่สอนเรื่องที่มีความเจาะลึกในด้านนั้นๆเปรียบได้กับเป็นเครื่องมือเพื่อให้คนได้ใช้ในการประกอบอาชีพ ซึ่งสองวิชานี้จะต้องมีการเรียนการสอนที่ควบคู่กันไปเพื่อที่ว่าจะได้ใช้เครื่องมือหรือองค์ความรู้ (วิชาเฉพาะชีพ) ได้อย่างถูกต้องไม่นำไปใช้ในทางที่ผิด เอารัดเอาเปรียบใคร หรือขาดคุณธรรมและจริยธรรมในการใช้ ซึ่งก่อผลเสียให้กับผู้อื่น ก็เปรียบได้กับยื่นดาบให้โจร
