จากนักศึกษาวิทยาลัยครู....(มหาวิทยาลัยราชภัฏในปัจจุบัน ต้องเดินทางไปเป็นครู...ต่างถิ่นฐานบ้านเกิด ก่อนไปสอบบรรจุ ได้สัญญากับเพื่อนสนิท ว่า “เสือ 2 ตัวจะไม่อยู่ถ้ำเดียวกัน” เราต้องแยกกันไปสอบคนละเขตการศึกษา เพราะอะไรหรือ? ก็จะได้ไม่ต้องแย่งกันไงล่ะ... พอเราใกล้จบ ปกศ.สูง เราชวนกันไปดูดวง ยกก๊วน 6 คน คือ ตัวฉัน: ยัยจุ๋ม ยัยหมู ยัยยา ยัยวิ ยัยวิว ยัยจิ๋ม หมอดูทักว่า ฉันต้องขึ้นเหนือ ยัยหมูต้องล่องใต้ ก๊วนเราเลยแบ่งเป็น 2 สาย เหนือกะใต้ ฉันไปสมัครสอบที่เขตการศึกษา 8 เชียงใหม่ ยัยหมูไปสมัครที่เขต 7 นครสวรรค์ ปรากฏว่า ทั้งฉันและยัยหมู สอบได้ทั้งคู่ คือ เป็นเสือที่อยู่คนละถ้ำสมใจ... โอ้โฮ!.. หมอดูเนี่ยทายแม่นยังกะตาเห็นแน่ะ ...อิ อิ อิ (เชื่อหมอดู มากกว่าความสามารถของตัวเอง...) ส่วนอีก 4 สาว ที่สอบไม่ติดก็เลยเรียนต่อ ป.ตรี ส่วนฉันกะยัยหมู สละสิทธิ์เรียนต่อ ป.ตรี และแล้วฉันกะยัยหมู ต้องจากถิ่นฐานอันเป็นถ้ำรวมก๊วน 6 สาวจอมซ่า ไปอยู่ ณ ถ้ำแห่งใหม่.... เส้นทางของชีวิตการเป็นครู ฉันจะเป็นอย่างไร? ขอเชิญกัลยาณมิตรทุกๆ ทุ่น ร่วมย้อยเวลา โลดเล่น ซาบซึ้งและประทับใจกับความทรงจำอันงดงามนี้ค่ะ... เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากบ้าน สองสาวแสนจะตื่นเต้น สองสาวแอบกระซิบคุยกันเบาๆ ฮิ ฮิ.. ฉันไปอยู่เหนือ เลยเรียก “สิงห์เหนือ” ยัยหมูอยู่ใต้ เลยเรียก “เสือใต้” ความจริงแล้ว ยัยหมู เลือกลงที่ อุตรดิตถ์ นั่นแหละ เป็นตำแหน่งที่บรรจุได้คือ โรงเรียนบ้านโคกวิทยา โรงเรียนประจำอำเภอ เปิดสอนระดับ ม.1-ม.6 แต่มีเขตแดนติดกับประเทศลาว ในเวลาเดินทางมาก 200 กว่า กม. ซึ่งไกลกว่าฉัน ซึ่งอยู่ที่ลำปาง สิงห์เหนือ : “ชั้นฝันว่าจะอู้ภาษาเหนือมานาน...สมใจชั้นแล้ว” เสือใต้ : “ชั้นตื่นเต้นกว่าแกซะอีก...เพราะชั้นไปอยู่ชายแดนติดกับลาว..คราวนี้ชั้นจะ อ่อย! พวก ตชด. เสียให้เข็ดเลย แกคอยดู..” สิงห์เหนือ : “ชั้นว่าจะหาแฟนคนเหนือไว้ซักคน. .เหมือนกัน...น...” ดูสองหล่อนพูดเข้าซิ ทะลึ่งซะไม่มี ใครได้ยินเค้าจะว่า “นี่รึคนจะไปเป็นครู...” ก็พูดเล่นขำ ขำ น่ะ จริงแล้ว พวกเราเป็นกุลสตรีออกจะตาย...อิ อิ 5555
