ฉันถูกบังคับให้เป็นซุปเปอร์วูแมน

ฉันไม่ใช่คนเก่ง  แต่ฉันต้องเก่งเพราะคนรอบข้างฉัน  วางใจให้ฉันทำงานหรือกิจกรรมต่างๆ  เมื่อฉันเห็นความไว้วางใจจากคนรอบข้างที่เขาฝากความหวังไว้ที่ฉัน  แล้วฉันก็เป็นคนที่ค่อนข้างแคร์ความรู้สึกของคนที่รักฉัน  ฉันจึงต้องทำตัวเหมือนกับว่าเก่ง  โดยพยายามแสวงหาหนทางในการจัดการกับปัญหาหรือเหตุการณ์ต่างๆจนสำเร็จด้วยดี  พอเขาเห็นฉันจัดการกับปัญหาที่หนึ่งได้  ปัญหาที่สองก็ตามมาเพื่อให้ฉันจัดการ  และตามมาด้วยปัญาที่สาม  สี่  ห้า  เรื่อยๆจนมีคำพูดจากคนรอบข้างฉันว่า  คิดไม่ออกบอกไม่ได้  ให้ครูนกจัดการ  จนเมื่อ  พ.ศ.  2550  มีการสอบผู้บริหารสถานศึกษา  ด้วยความที่ทุกคนเชื่อมือและเชื่อใจ  จึงสนับสนุนให้ฉันไปสมัครสอบภาค  ก  ฉันก็ไปตามที่ผู้หวังดีขอร้อง  ผลออกมาปรากฏว่า  ฉันสอบติด  10  เปอร์เซนต์ของผู้เข้าสอบ  และจากจุดนั้นเป็นต้นมา  ทุกคนยิ่งไว้วางใจรู้สึกว่าฉันทำได้ทุกอย่าง  แต่จริงๆแล้วฉันไม่ได้เก่งอย่างที่คนเข้าใจเลย  เพียงแต่ฉันมีความพยายามและมุ่งมั่นทุ่มเท  ในการดำเนินชีวิตเท่านั้นเอง....