ผมมีความภาคภูมิใจในการที่ได้เกิดมาบนแผ่นดินไทย เพราะอุดมสมบุรณ์มาก การอยู่ การกิน ล้วนอุดมยิ่ง และยิ่งภาคภูมิใจที่สุดคือ ผมมีพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงพระเมตตาอย่างสูงสุดหาที่เปรียบมิได้ ที่พระองค์ทรงประทานแนวคิด ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงซึ่งผมเองเชื่อมั่นว่า เป็นวิถีทางรอดของชีวิตวิถีไทย แนวคิดนี้เป็นสัจจะโดยแท้ เทียบได้กับคำสอนสัจธรรมแห่งพระพุทธ หากเราทุกคนน้อมนำมาปฏิบัติก็จะพบความสุขแน่แท้
ประเทศไทยเรามีดีมากมายทั้งธรรมชาติ อากาศ พืชพรรณอาหาร ล้วนมีค่ายิ่ง คนไทยเราสามารถอยู่ได้อย่างสบายและสงบสุขได้ โดยไม่ต้องโลภและวิ่งตามโลกโลกาวัตร เอาเป้นว่าขอยกตัวอย่างจากประสบการณ์และจริตของผมแล้วกัน ผมมองการดำรงชีวิตที่แนบชิดธรรมชาติ เรื่องเล็กๆ คือ ครอบครัวไทยเราโดยเฉพาะชนบท เรามีดีอะไรท่านทราบไหม ผมชอบพูดเล่นว่าผมมีบุญปากมากในเรื่อง อาหารการกินรอบบ้าน รอบบริเวณบ้านผมมีอาหารสดสดปรอดสารพิษ ให้หมุนเวียนเก็บกินตามฤดูการณ์ เช่น ผักรอบบ้าน ผลไม้รอบบ้าน กล้วยริมรั้ว ผักริมทาง เห็นนานาชนิด ทั้งในสนามหญ้าก็มีเห็ด นอกจากมีในพื้นที่แล้ว ตลาดหมู่บ้านยังมีผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติเช่น เห็ดป่า ผักหวาน ผักป่าแปลกๆก็มีหน่อไม้จากป่า ซึ่งล้วนมีสรรพคุณทางยาด้วยทั้งสิ้น
ผมว่าผมโชคดีกว่าเพื่อนๆที่วิ่งเข้ากรุงเพื่อหาเงินนะ หรือบางทีก็โชคดีกว่าท่านเศรษฐีนะครับ เพราะท่านเศรษฐีในกรุงคงไม่มีโอกาสได้ลิ้มลองอาหารสดจากธรรมชาติที่เด็ดปุ๊ปทำกับข้าวปั๊ป อร่อยมากๆๆๆๆ ในขณะที่ท่านอาจได้กินอาหารชนิดเดียวกันจริง แต่ไม่สด ต้องผ่าการเก็บ การขนส่ง กว่าจะขึ้นเหลา เสียรสชาติหมดครับ
รอบบ้านผมผมสามารถเด็ดผักอะไรก็ได้ทานสดสดเป็นผักแนมทุกมื้ออาหาร ได้คุณค่า อร่อย และเป็นยาด้วย ผมอยากเชิญชวนคนไทยปลุกผักกินเองเถอะครับ เพราะมันเป็นรากเหง้าบรรพบุรุษเราพาทำ บรรพบุรุเราสอนให้ เอื้อเฟื้อ แบ่งปัน รักและซื่อตรงต่อกัน เห็นใจกัน เมตตากัน การปลูกผักกินเองเป็นการสร้างอาหารอย่างช้าๆ หรือบางกลุ่มเรียกว่า Slow Food ซึ่งมันส่งผลถึงจิตใจคนด้วย อย่างน้อยก็รูจักคุณค่า รู้จักอดทน ใจเย้น มีเมตตา ต่างจากการบริโภค อาหารขยะ หรือ Fast Food จะได้อาหารด้อยคุณภาพ ใจร้อน เห็นแก่ได้ มักง่าย อารมณ์รุนแรง ขาดสติง่าย และสุดท้ายโง่ทางอารมณ์และทางสมองด้วย.....จนบ้านเมืองเดือดร้อนกัน.....ขอบคุณครับที่อ่าน โชคดีครับ
