ชื่อ นายปรีดา เต็งสกุล
อายุ 45 ปี
อาชีพปัจจุบัน พนักงานบริษัทฯเอกชนและธุรกิจส่วนตัว
การศึกษา กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต ฯ ที่ศูนย์การเรียนรู้แก่งคอย
ความรู้สึก ดีใจครับที่ได้มีโอกาส มาศึกษาในหลักสูตรนี้และได้มีโอกาสมาเจอกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ทุกคน ผมได้ความรู้ใหม่หลายๆเรื่องจากการศึกษาในโครงการนี้ และตั้งใจจะพยายามเรียนให้จบจนได้รับปริญญาครับ...
ความหวัง ในปัจจุบันจะเห็นว่าอากาศในบ้านเราในช่วงเวลากลางวันร้อนมากๆ ก็อันเนื่องมาจาก ปัจจัยหลายๆอย่างที่เกิดจากฝีมือของมนุษย์ ที่มีการบริโภคอย่างไม่รู้จักพอ ผมเคยนึกย้อนกลับไป 30 ปีที่แล้วสมัยที่ยังเป็นเด็ก อายุประมาณ 10 กว่าขวบ บ้านผมมีอาชีพทำไร่ข้าวโพดทำไร่โดยใช้เครื่องทุ่นแรงจากแรงงานของวัว ควาย เป็นตัวช่วย ช่วงเวลาประมาณ ตี 4 ของทุกๆวันขณะกำลังนอนอยู่ผมจะได้ยินเสียงกระดิ่งของวัว ควาย และเสียงล้อเกวียนบดกับถนนลูกรัง เป็นประจำจนชิน นั่นแสดงว่าชาวบ้านแถวนั้นกำลังเดินทางไปไร่ ไปนา กันกว่าจะไปถึงก็ฟ้าสางพอดีได้สูดอากาศยามเช้าที่บริสุทธิ์อย่างเต็มปอด เมื่อไปถึงก็นำอาหารที่ห่อไปออกมากินรวมกัน อร่อยมากครับ เมื่อก่อนต้นไม้แถบบ้านผมเยอะมากครับ มองไปทางไหนก็เขียวไปหมด ชื่นใจ อาหารที่เลิศที่สุดของคนแถวนั้นคือต้ม ไก่ ที่เลี้ยงไว้เกือบทุกบ้านไม่ค่อยได้กินหมู และขนมดีๆเพราะการเดินทางไปตลาดไม่ค่อยสะดวก ไปเช้า กลับเย็นมีรถโดยสารเที่ยวเดียว ของที่แม่จะซื้อมาเมื่อไปตลาดส่วนใหญ่ก็จะเป็นของแห้งที่เก็บไว้ได้นานๆ เช้าๆคนแถวนั้นจะออกมานั่งรอใส่บาตรพระกันทุกบ้าน เวลาบ้านใครมีงานบวช งานแต่งเค้า จะ ช่วยกันอย่างขยันขันแข็ง ผมอยากให้บรรยากาศบ้าน เราในปัจจุบันกลับไปเป็นเหมือนบรรยากาศเมื่อ 30ปีที่แล้ว ที่ผมพอจะมีโอกาสได้สัมผัสมาบ้างผมว่า โลกของเราจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะนะครับ....ขอจบแค่นี้ก่อนนะครับ โอกาสหน้าจะมาเล่าสู่กันฟังใหม่
ข้าพเจ้านางสายันต์ เรืองนิ่มนักศึกษารุ่นที่ 3 ศูนย์แก่งคอยโรงเรียนบ้านม่วงได้บันทึกประวัติส่วนไปแล้วครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 หรือ 3 ข้าพเจ้ามีความประทับใจมากที่ได้มาเรียนกับศูนย์เรียนรู้แก่งคอยนี้มีวันหนึ่งเป็นวันเสาร์มีเพือนนักศึกษาคนหนึ่งมีนำใจมาก ชื่อ คุณอัมรินทร์ ชูชื่นกลิ่นได้ชื้อขนมกุยชายมาแบ่งให้เพือนในห้องได้กินกันรู้สึกประทับใจมากแล้วก็อร่อยมาก ขอขอบคุณมากที่มีนำใจเลี้ยงเพือนหวังว่าโอกาสหน้าคงจะได้ชิมขนมของข้าพเจ้าบ้างนะถ้าไม่ขาดเรียน ขอบันทึกแค่นี้ก่อนนะสวัสดีคะ
นั่นดิเนอะพี่ปรีดา ย้อนไปซ๊ากกก 29 ปีก็พอ
คิดถึงท่าน
******************