เขียนที่ singapore International Campus Lutheran road
เขียนที่ Singapore International Campus Lutheran road
วันที่ 18 กรกฎาคม 2553
สวัสดีครับเเคน
ฉบับนี้ก็เป็นจดหมายจากสิงคโปร์ฉบับที่ 3 เเล้ว  มาถึงวันนี้ก็ปาเข้าไปวันที่ 18 เเล้วที่เเม่ไม่ได้นอนกอดเเคน อดทนนะลูกไม่นานอีกเเค่ 12 วันเองเเม่ก็ได้กลับบ้านเเล้ว เเม่ก็จะอดทน หลังจากนี้คงอีกนานที่เราจะห่างกันนานขนาดนี้ เเม่คงไม่อยากไปไหนอีกนานเลยเเหละ กลับบ้านไปจะกอดให้หายคิดถึง วันนี้คุยกันทาง MSN ได้เห็นหน้าเเคนก็ดีใจครับ อยากไปตีเทนนิสใช่มั๊ยรออีกนิดนะครับ เเคนเก่งมาก  ลูกผู้ชายต้องอย่างนี้ เข้มเเข็งนะลูก นับวันเเคนจะโตนะ ต่อไปก็ต้องเรียนรู้การใช้ชีวิต การพึ่งตนเอง พยายามทำอะไรด้วยตัวเองให้ได้ o.k. มั๊ย วันนี้เเม่อยากเล่าเรื่องราวของอาหารการกิน ฮั่นเเน่! ชอบใช่มั๊ยล่ะ  อาหารที่สิงคโปร์รสชาติไม่ค่อย o.k. สำหรับคนไทยเพราะเขากินจืดมาก เเละที่สำคัญออกจะเลี่ยนๆ มันไม่กลมกล่อมว่างั้นเถอะ เเต่ก็ต้องทานให้ได้ เเต่โชคดีที่บางมื้อ เเม่กับเพื่อนก็พยายามหาทานอาหารไทย  มีร้านอาหารไทยใกล้ที่พัก ก็เลยค่อยยังชั่ว อาหารที่จะเเนะนำวันนี้เป็นเมนูที่คิดว่าพอใช้ได้นะสำหรับคนไทยเเละสำหรับเเคน เห็นเเล้วต้องน้ำลายไหลเเน่เลยเด็กชายเเคน

 

ก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่ลูกชิ้นปลา

 

ข้าวผัดรวมมิตรที่นี่เขาเรียก
Nasi Goreng อ่านว่านาซี โกเร็ง เป็นข้าวผัด( Rice fried) ใส่เเครอท ข้าวโพด กุ้ง ผลไม้ ปลากรอบ  โรยหน้าด้วยหอมเจียวสังเกตว่าเขาจะไม่ค่อยใช้กระเทียมเจียวเหมือนบ้านเรา มีน้ำพริกเผาเป็นเครื่องเคียงด้วย

 

เมนูนี้ชื่อ Duck Rice เเปลว่าอะไรครับเเคน ก้อ แปลว่าข้าวหน้าเป็ดนั่นเองครับ
อร่อยใช้ได้ทีเดียวเพราะที่นี่เขาเป็นต้นตำหรับ

 

เมนูนี้คิดว่าเเคนคงคุ้นนะครับ

 

อร่อย อร่อย chicken in basket

 

อ้าว วันนี้ก็อิ่มไปตามตามกันนะครับ กลับไปเดี่ยวจะพาไปฉลองรับเเม่กลับบ้านนะครับ

วันนี้คุยเเค่นี้ก่อนนะ คิดถึงเเคนมาก

รัก รัก

เเม่กุ้ง