ถ้าสำนึกว่าบ้านเมืองนี้เป็นของท่าน ท่านจะรู้ว่าราษฎรก็เปรียบเหมือนลูกหลาน จากนั้น ก็จะพยายามสื่อสารกับพวกเขา รับฟังความคิดเห็น และหวังว่า จะเห็นพวกเขามีพัฒนาการที่ดี

สวัสดีครับ

วันนี้ขอนำเสนอเรื่องราวข้อคิดที่ได้จากการดูหนังเกาหลี เรื่อง ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่น (ข้อมูลและภาพจาก เวปไซต์ข่าวและละครประวัติศาสตร์เกาหลี จัดทำโดย : TWSSG TEAM ) ซึ่งเป็นตอนที่ องค์หญิงต๊อกมานได้ปล่อยตัวผู้นำการก่อจลาจล และต้องอธิบายให้เหล่าขุนนางฟังถึงเหตุผลในการเจรจาครั้งนี้

 

 

มีซิล : "องค์หญิง รับสั่งว่าไงนะเพคะ ใช้ความจริงใจ ความหวัง และการพูดคุยเพื่อเข้าถึงชาวบ้านงั้นหรือ ความจริงใจจะกลายเป็นภาระให้พวกเขา ความหวัง คือ สิ่งที่เลื่อนลอย ยิ่งพอให้เสรีภาพด้วยแล้ว พวกเขาก็จะเหลิงทันที ราษฎรที่ขาดความรู้ ก็เหมือนเด็กที่ชอบขอโน่นขอนี่ หม่อมฉันถึงบอกว่าน่ากลัว และจะทำให้เราเหนื่อยด้วย แต่แล้ว องค์หญิงกลับให้เด็กที่เอาแต่กินอย่างเดียว เอาข้าวสารกับฟืนไป และบอกให้ไปหุงข้าวกินเอง ฮ่าๆๆ ที่สำคัญ การที่องค์หญิงไม่ลงโทษพวกเขา คนอื่นก็จะยิ่งถือเป็นเยี่ยงอย่าง การลงโทษต้องทำให้เฉียบขาดและรวดเร็ว ส่วนรางวัลก็ให้ทีละเล็กละน้อย นี่คือวิธีปกครองโดยพื้นฐาน องค์หญิงจะทรงทำลายรากฐานของเราหรือยังไง"

 

องค์หญิงต๊อกมาน :  "หึ อันดับแรก การที่ชาวบ้านลุกขึ้นมาต่อสู้เพราะความลำบาก ไม่ถือเป็นการก่อจลาจล แต่เป็นการเรียกร้องเพื่อปากท้อง"

 

มีซิล : "เพื่อปากท้อง สุดท้ายก็เลยหนีไป หักหลังคนที่จะช่วยพวกเขางั้นหรือ"

 

องค์หญิงต๊อกมานยังไม่ยอมแพ้ "อาจเพราะไม่เข้าใจความหมายของข้า เพราะภายใต้การปกครองของท่าน ไม่เคยมีทางออกที่ดีแบบนี้ แต่ไหนแต่ไรมา มีแต่ปกครองด้วยความเผด็จการ ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่า นี่คือสาเหตุที่ หลังจากพระเจ้าจินฮึงสวรรคตแล้ว บ้านเมืองเรายิ่งถอยหลังเข้าคลองไปใหญ่"

มีซิล : "ทรงคิดว่า เพราะอะไรงั้นหรือ"

องค์หญิงต๊อกมาน : "เป็นเพราะท่าน ท่านคนเดียว เพราะท่านไม่ใช่เจ้าของแคว้นชิลลา ถ้าสำนึกว่าบ้านเมืองนี้เป็นของท่าน ท่านจะรู้ว่าราษฎรก็เปรียบเหมือนลูกหลาน ท่านย่อมจะดูแลประชาชนด้วยความรัก ประดุจดั่งลูกของท่านเอง จากนั้น ก็จะพยายามสื่อสารกับพวกเขา รับฟังความคิดเห็น พยายามเข้าใจพวกเขา และหวังว่าจะเห็นพวกเขามีพัฒนาการที่ดี

 

 

 

แต่ว่า ถ้าไม่ใช่ของๆ เรา... ก็จะเหมือนลูกคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเราเลย ทำให้ท่านเอาแต่ตำหนิพวกเขา ไม่เอาใจใส่พวกเขา จะลงโทษฆ่าแกงยังไงก็ได้ คิดแต่จะไม่ให้พวกเขาได้โงหัว

หึ ถ้าไม่ใช่เจ้าของชิลลา จะมีอุดมการณ์ที่จะทำเพื่อบ้านเมืองและราษฎรได้ยังไง แล้วนี่ ท่านทำอะไรไปบ้าง คนที่ไม่มีเป้าหมาย คนที่ไม่กล้าฝัน ไม่มีวันก้าวสู่วันที่ยิ่งใหญ่ จะไม่มีวันกลายเป็นวีรบุรุษได้ เมื่อไม่มีเป้าหมาย ไม่ว่าทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญขึ้น ท่านจะร่วมฝันถึงอนาคตกับพวกเขาได้อย่างไร "

 

 

ข้อคิด :

ผู้ปกครอง ที่ไม่คิดว่าประเทศเป็นของตนเอง หรือคิดว่า ประชาชน เสมือนเป็นลูกหลานของตนเอง เป็นพวกพ้องเดียวกัน

ผู้นำ ที่ไม่คิดว่าหน่วยงาน เสมือนเป็นของตนเอง หรือคิดว่า ผู้ใต้บังคับบัญชา ลูกน้อง ผู้รับบริการ เสมือนเป็นญาติ มิตร พ่อ แม่ พี่ น้อง ลูก หลานของตนเอง

 

บุคคลประเภทนี้ เมื่อมาบริหารงานหรือมาให้การบริการ ก็ยากที่จะทำให้เกิดความเจริญ และยากที่จะทำให้ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา ผู้รับบริการ ได้เกิดความสุข เนื่องจากผู้บริหารแบบนี้ มักไม่เคยคิดถึงใจเขา คิดถึงแต่ใจตนเอง คำนึงถึงแต่ผลประโยชน์ของตนเองเป็นหลัก ตนเองจะได้อะไร ตนเองจะเสียอะไร ใช้ประชาชนหรือผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นฐาน เพื่อไปสู่ผลประโยชน์ของตนเอง  

หากใครมีผู้นำ หรือหัวหน้าแบบนี้ คงน่าเศร้าใจนัก

 

- สำหรับผู้นำที่พยายามทำความเข้าใจในลูกน้อง คิดถึงใจเขา ใจเรา ร่วมสร้างฝัน ร่วมตั้งเป้าหมาย ร่วมทำงานไปด้วยกับทีมงาน ช่วยนำทีมงานไปสู่ความสำเร็จ ย่อมทำให้เกิดความรัก ความผูกพัน ความสามัคคี ใครมีผู้นำแบบนี้ ก็จะมีความสุขมาก เพราะ สุขหลายคน ดีกว่าสุขคนเดียว

   

- จริงอยู่ในทางพุทธศาสนา ได้กล่าวว่า อย่า... ยึดมั่น ถือมั่น ยึดถือว่าสิ่งต่างๆเป็นของตนเอง ผู้นำ ผู้บริหารหลายคนที่มาอยู่ในตำแหน่งบริหาร ก็เลยไม่ยึดมั่น ไม่คิดว่าตำแหน่งที่อยู่อย่างยืนยาว ไม่ยึดมั่นในตำแหน่งหน้าที่นั้นๆ ทำให้... ไม่ลงมือทำหน้าที่อย่างดีที่สุด อย่างเต็มความสามารถ ทำงานแบบไปเรื่อยๆ เช้าชาม เย็นชาม เพราะหน่วยงานไม่ใช่ของตนคนเดียว อย่างนี้ถือว่าเป็นความเข้าใจที่ผิด ผู้นำแบบนี้ต้องปรับปรุงแก้ไขความคิดเสียใหม่ ลงมือปฏิบัติ ลงมือทำด้วยความตั้งใจ ใส่ใจ คนทำงานดี ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน งานที่ดี สิ่งที่ดีๆก็อยากเข้าไปหา อยากเข้าใกล้ อยากให้คนนั้นได้ทำ 

   

- การยึดเอา ด้วยความคิดที่ว่า ที่ทำงานเป็นของตนเอง เป็นที่ที่มีคุณค่าแห่งตน สิ่งที่ทำลงไปนั้น ไม่ได้ยึดเอาประโยชน์เกิดขึ้นเป็นของตนเพียงคนเดียว แต่ยึดเอาผลประโยชน์ที่เกิดจากผลของการให้บริการเป็นหลัก ผลงานที่เกิดขึ้น และผู้รับบริการ น่าจะเต็มไปด้วยความสุข 

 

 

- การทำงานที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการ หากผู้ให้บริการถือว่าผู้รับบริการเป็นเสมือนญาติมิตรของตนเอง มักจะเป็นการทำบริการด้วยความหวังดี ทำให้ด้วยความเต็มใจ เข้าใจคิดถึงใจเขา ใจเรา สุขทั้งผู้ให้และผู้รับ  

 

 

 

- รักที่จะทำ ทำด้วยใจรัก จะนำมาซึ่งความสุข พัฒนาความหวังไปสู่ความจริง