วันศุกร์นี้ (16/7/53) นี้ต้องพูดประสบการณ์ที่ได้ไปเข้าอบรมเรื่อง KM ให้เพื่อนร่วมงานฟัง คิดว่าหัวข้อหนึ่งในนั้นที่ไม่พ้นต้องพูดถึงก็คือประเด็น ความรู้คืออะไร? เอาเข้าจริงก็ตอบชัดๆ ไม่ได้เหมือนกัน เพราะมีความไม่ค่อยรู้มากกว่าความรู้ วาบคิดไปถึงภาพยนตร์เรื่อง "โหมโรง" ตอนที่นายทิวพูดสร้างแรงบันดาลใจให้กับนายศรที่กำลังท้อแท้เพราะได้เห็นขุนอินเล่นระนาดเก่งกว่าตัวเอง ดูไปดูมาก็เลยมานั่งดูโหมโรงในแง่มุมของ "ความรู้" เห็นว่าโครงเรื่องแสดงการเติบโตทางปัญญา ของ "ศร" จากคนระนาดที่ลำพองในฝีมือเก่งฉกาจของตนเอง และไม่เห็นหัวของคนที่เขาคิดว่าไม่รู้เรื่องดนตรีเหมือนอย่างตน อย่างที่เขาตะคอกทิวว่า "เอ็งมันไม่รู้เรื่องดนตรี เอ็งอย่าพูดดีกว่าน่า" จนกระทั่งศรได้ฉุกคิดว่าเส้นทางของการพัฒนาฝีมือทางดนตรีนั้นไม่ได้มีเส้นเดียว (ทางใครก็ทางมัน) จนกระทั่งพบความหมายที่แท้ของดนตรี (คือความงามที่ไม่มุ่งผิดถูกแพ้ชนะ) และได้รู้จากปากของขุนอินคู่ปรับว่าดนตรีดีนั้นเป็นศิลป์สมบัติที่ควรรักษาไว้เพื่อส่งต่อไปใครคนรุ่นหลัง ไม่ใช่สมบัติเฉพาะตนของใครคนใดคนหนึ่ง
