ทุกๆวันฉันต้องไปมหาวิทยาลัย และในทุกๆวันฉันต้องเจอผู้คนมากมาย ต่างคนต่างมีชีวิตที่แตกต่างกัน มีศาสนาที่ต่างกัน รวมไปถึงความคิดและการเป็นอยู่ก็แตกต่างเช่นเดียวกัน แต่ทุกคนมีสิ่งหนึ่งที่ไม่ต่างกันคือความหวัง ความหวังที่จะทำให้ตัวเองประสบผลสำเร็จในการศึกษา การที่ฉันมาอยู่ ณ จุดๆนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายกับทุกคน ฉันมีโอกาศที่จะได้เรียนเราก็จะเต็มที่กับมัน คงมีใครอีกหลายคนที่อยากมีโอกาศเช้นเดียวกับฉันแต่เขากลับไม่ได้มันมา ถ้าเป็นฉันๆก็คงเสียใจไม่น้อยเลย ฉะนั้นฉันได้ในสิ่งที่ฉันอยากได้ฉันก็จะรักษามัน เพื่อที่ว่าฉันจะได้ประสบผลสำเร็จ และในบางครั้งฉันเองก็รู้สึกท้อ และเหนื่อยกับมัน แต่มีอีกสิ่งนึงที่ทำให้ฉันต้องสู้ และพยายามกับมัน ก็คือคนที่เขารักเรามากที่สุด และรอดูความสำเร็จของฉันก็คือครอบครัว ครอบครัวของฉันไม่ร่ำรวยเหมือนใครๆ แม่ฉันบอกกับฉันอยู่ตลอดว่าแม่ของฉันไม่มีทรัพย์สมบัติให้หรอก แม่ฉันมีเพียงแค่การส่งฉันเรียนให้สูงๆต่อไปจะได้ไม่ต้องลำบากเหมือนท่านและความรักที่เต็มไปด้วยความหวังดี ความเป็นห่วงแก่ฉัน แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ท่านอบให้แก่ฉันมันมีค่ามากกว่าทรัพย์สมบัติซะอีก อย่างน้อยมันก็จะอยู่กับฉันตลอดไปไม่มีวันที่มันจะน้อยลง หรือหายไป ชีวิตฉันสามารถผ่านปัญหาต่างๆมาได้ก็เพราะคำปรึกษา ความหวังดี ความเป็นห่วงเป็นใย และกำลังใจที่ท่านมีให้กับฉันมาโดยตลอด และสิ่งนี้นี่แหละที่จะทำให้หัวใจของฉันสู้ สู้ต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะสมหวังกับสิ่งที่ฉันและท่านหวังร่วมกัน
