กราบเท้า แม่ที่เคารพรักอย่างสูง
เทอมนี้ยังไม่ได้ไปเยี่ยมแม่เลย แม่ยังสบายดีอยู่หรือเปล่า อึ่งว่าจะไปหาแม่วันที่ 26-27 กรกฎาคม 2553 ตรงกับวันหยุดราชการพอดี ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองยังอยู่ในระหว่างการปรับตัวระหว่างการทำงานและการเรียนต่อ ป.เอก เนื่องจากเทอมนี้ งานที่โรงเรียนหนักมากจนแทบจะไม่ค่อยมีเวลาทบทวนและเตรียมการเรียนสำหรับตัวเองเลย อึ่งคิดว่าเทอมนี้จะลองเรียนดูก่อน ถ้าไหวก็ค่อยตัดสินใจดูอีกครั้งหนึ่ง ส่วนการเรียนในระดับนี้ก็ติดปัญหาการใช้ภาษาอังกฤษในการอ่านหนังสืออีก แม่ก็รู้ว่าอึ่งเรียนมาทางสายวิทย์ รู้จักคำศัพท์เฉพาะทางเท่านั้น และไม่ได้เตรียมตัวฝึกฝนภาษาอังกฤษก่อนเรียนป.เอกเลย เรื่องนี้จึงเป็นปัญหาสำคัญที่สุดในขณะนี้ เนื่องจากต้องอ่านตำราที่เป็นภาษาอังกฤษหลายเล่ม แต่ก็จะพยายามดูก่อน….นึกไปแล้วก็รู้สึกเหนื่อยใจจัง….พอดีวันนี้ได้อ่านหนังสือธรรมมะของท่านพุทธทาสภิกขุ มีคำสอนของท่านมากมายที่ให้ข้อคิดดี ๆ กับตัวเอง เช่น โลกกลมๆใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ ของฟรีไม่เคยมีของดีไม่เคยถูก คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย ท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย พักได้แต่อย่าหยุด ถ้าไม่ลองก้าวจะไม่มีวันรู้ได้เลยว่าข้างหน้าเป็นอย่างไร หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ ปัญหาทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น อย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ จงใช้สติอย่าใช้อารมณ์ มีแต่วันนี้ที่มีค่าไม่มีวันหน้าวันหลัง หลังพายุผ่านไปฟ้าย่อมสดใสเสมอ
ถึงแม้คำสอนทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น จะเป็นแนวทางให้ผู้อ่านรู้สึกมีกำลังใจในการฝ่าฟันอุปสรรคทั้งปวงก็ตาม แต่สำหรับอึ่งแล้ว รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองยังเข้าไม่ถึงคำสอนดังกล่าว เพราะยังไม่สามารถควบคุมอารมณ์ให้คิด หรือปฏิบัติตามแนวทางคำสอนของท่านพุทธทาสภิกขุได้เลย สงสัยว่าจะต้องกลับไปเตรียมความพร้อมเกี่ยวกับเครื่องมือที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้ก่อน แล้วค่อยมาสอบเรียนต่อใหม่น่าจะดีกว่าค่ะ เฮ้อ! บ่นมามากแล้ว……..เปลี่ยนเป็นเรื่องดี ๆ บ้างดีกว่า เมื่อวันที่ 24-25 มิถุนายน 2553 ที่ผ่านมาได้เข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่อง “การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา : กระบวนการคิดสู่การปฏิบัติในชั้นเรียน” ที่ ม.ศิลปากร(ไปราชการ) ซึ่งจัดโดยสาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ รู้สึกว่าจัดได้ดีมาก ถึงแม้จะมีเวลาน้อยเพียงแค่ 2 วัน ก็ได้สาระความรู้มากมายที่จะเป็นประโยชน์ต่อการเรียน และการทำงาน ได้เปิดโลกทัศน์เกี่ยวกับหลักสูตรมากขึ้น เพราะช่วงที่โรงเรียนจัดทำหลักสูตรสถานศึกษาเมื่อปีการศึกษา 2552 ก็ไม่ได้มีโอกาสไปอบรมที่ไหน ได้แต่ใช้วิธีศึกษาจากการอ่านข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตเท่านั้น หลังจากกลับมาจากการอบรมฯยังไม่ทันข้ามวันก็มีโอกาสได้ใช้ความรู้ที่เพิ่งจะรับมาสด ๆ ทันทีจากหน่วยงานของตัวเอง…. ที่เล่ามาทั้งหมดจะทำให้แม่เครียดไปหรือเปล่า แม่ไม่ต้องคิดตามก็ได้นะ เดี๋ยวอึ่งก็คงแก้ปัญหาได้เอง
สุดท้ายนี้ ขอให้แม่ดูแลสุขภาพตัวเองให้มาก ๆ นะ ตอนเดินทางไปวัดก็พยายามหารถนั่งไปเพราะระยะทางมันไกลเกินไปสำหรับแม่ จะได้ไม่ต้องปวดขาอีก
ด้วยความเคารพอย่างสูง
อึ่งเองค่ะ
