I am staying in Singapore
เดินทางจากขอนเเก่นตั้งเเต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2553 เพื่อเตรียมเข้าร่วมประชุมวิชาการเครือข่าย Palliative Care ในโรงเรียนเเพทย์ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า พร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เพราะต้องเดินทางต่อมาที่สิงคโปร์ในวันที่ 3 เมื่อเสร็จสิ้นการประชุมเเล้วฉันกับจิ๋ม เพื่อนพยาบาลหน่วย Palliative care ที่เป็นเพื่อนร่วมทางมาสิงคโปร์ครั้งนี้ ก็รีบออกจากที่พักเพื่อไปรอ Check in ที่เคาเตอร์สายการบินเเอร์เอเชีย จำไม่ผิดจะเป็นเคาเตอร์ E-D เมื่อเรียบร้อยเเล้วทำให้ทราบว่ากระเป๋าที่ load นั้นน้ำหนักเกิน 15 kg จำเป็นต้องจ่ายเพิ่มกิโลกรัมละ 165 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,025 บาท โอย ! เลยขอจ่ายล่วงหน้าขากลับด้วยเพราะยังไงก็เกิน เราออกจากกรุงเทพฯ เวลา 16.45 ถึงสนามบินชางกี ประมาณ 20.10 น. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง (เวลาที่นี่เร็วกว่าบ้านเรา2 ชั่วโมง) พอถึงสนามบิน ก็เดินตรงไปเพื่อไปที่จุดตรวจคนเข้าเมือง โดยเอกสารที่ลืมไม่ได้คือพาสปอร์ต เเละ Immigration form ที่เรากรอกตั้งเเต่อยู่บนเครื่อง โดยเจ้าหน้าที่บนสายการบินเเจกให้ เราสองคนใช้พาสปอร์ตสีเเดงเข้าประเทศ เพราะทำของข้าราชการไม่ทัน เเต่ไม่มีปัญหา
เมื่อตรวจคนเข้าเมืองเสร็จเเล้วจึงรับกระเป๋าเป็นอันว่าเรียบร้อย เราเดินหา Mr. Zack คนขับรถของ Singapore International Campus ไม่นานก็เจอจึงรู้สึกโล่งใจ Mr. Zack ใช้เวลาไม่นานขับรถพาเรามาถึงที่พัก พร้อมกับเเจ้งเจ้าของหอพัก เเละรับทราบกฎของหอพัก ที่นี่จะเป็นนักเรียนนานาชาติมาพักเป็นส่วนใหญ่ จากบ้านเราก็มี ปลอดภัยมาก วันเเรกเราต่างหลับเป็นตาย เพราะเหนื่อยกับการเดินทางจริงๆ

ที่พักในถนน Lutheran Rd

บริเวณหอพักมีที่นั่งใต้ร่มไม้ บ่อยครั้งที่ออกมานั่งคิดถึงบ้าน
บางวันก็ออกมานั่งเขียนเรื่องเล่า

บริเวณที่นั่งอ่านหนังสือ ทำงาน
วันที่สองที่ใช้ชีวิตในสิงคโปร์ ช่วงเช้าต่างก็ทำกิจกรรมส่วนตัวส่วนช่วงบ่ายเราออกสำรวจพื้นที่ หาเส้นทางที่จะไป Singapore General Hospital วันเเรกที่ยังไม่ซื้อ Ezylink card เราใช้วิธีการหยอดเหรียญ โดยถาม Bus driver ว่าเราควรจ่ายกี่เหรียญ เเล้วเราก็เดินทางถึง Singapore General Hospital ใช้เวลาประมาณ 30 นาทีเเละเมื่อมาถึงเราก็ตามไปสำรวจ National Cancer Centre ด้วยซึ่งเดินมาไม่ไกล

Singapore General Hospital

สวัสดีค่ะ wow! มาคนแรกเลยดีใจจังค่ะ
สิงคโปร์น่าเที่ยวน่ะค่ะ อยากไปบ้างค่ะ ครูบันเทิงเคยไปบรูไนค่ะ แต่คิดว่าความสวยงามน่าตื่นตา น่าจะแพ้สิงคโปร์ค่ะ ที่บรูไนเป็นประเทศเล็กๆ เรียบง่าย
ที่น่าดูก็คงจะเป็นวังของท่านลุสต่านน่ะค่ะ มีหลังคาเป็นทองคำ (จริงๆน่ะ)
สบายดีน่ะค่ะ ของไปสนุกกับการเดินทางไปต่างแดนครั้งนี้ค่ะ
ตามมาเที่ยวสิงคโปร์จ้ะ
ขอบคุณน้องครูบันเทิงค่ะที่ตามมาเที่ยวด้วย สิงคโปร์น่าอยู่ค่ะ เเต่ว่าค่าครองชีพเเพง วันนี้ไปทานส้มตำจานละ 5 เหรียญค่ะตกประมาณ 125 บาท โอ! เเต่ก็ต้องยอมเพราะระดับปลาร้าในกระเเสเลือดต่ำ เเล้วมันอยู่ยากค่ะน้องบันเทิง ขอบคุณอีกครั้งที่มาเชียร์
ขอบคุณค่ะพี่เกดอบอุ่นจัง หายเหงาเเล้วค่ะ
น้องเเป๋มช่างน่ารักตามมาทุกบันทึก เดี่ยวจะพาเที่ยวให้ทั่วนะคะ พี่กุ้งคุยกับเเคนทุกวันค่ะ ใช้ M simcard ไม่เเพงโทรกลับนาทีละ 2 บาท โทรจากไทยนาทีละ 4 บาทค่ะ ที่พัก 0.k. มากๆค่ะเเป๋ม
สวัสดีค่ะน้องกุ้ง
ยินดีกับน้องที่ได้มีโอกาสมาสิงคโปร์ในงาน pallitive care ที่น้องกุ้งทำได้ดีทีเดียว ขอบคุณที่เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาฝากพร้อมภาพบรรยากาศบ้านเมืองที่สวยงามสะอาดตาค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่อุ้มที่เเวะมาส่งกำลังใจให้กุ้ง คิดถึงพี่อุ้มเหมือนกันนะคะ เจอกันที่นี่ได้ทุกวันค่ะ เเละเจอกันที่บ้านเฮา 31 กรกฎาคม ค่ะ จองตั๋วเรียบร้อยเเล้ว อีก 18 วันนับถอยหลังเเล้วหละพี่อุ้ม คิดถึงน้องเเคนมาก ๆค่ะ น้องนกหวีดสบายดีนะคะ คงเป็นหนุ่มใหญ่เเล้วตอนนี้
ขอบพระคุณอาจารย์ที่เตือนค่ะ เห็นว่าระเบียบจริงๆค่ะเพราะป้ายชื่อต้องมีทุกคนเเม้เเต่ญาติคนไข้