คำว่า " ถึงเวลา " มันเศร้านะ
... ถึงเวลา ต้องจำพราก จากกันแล้ว
ถึงเวลา ต้องจำเคลื่อน เหมือนเดือนหาย
ถึงเวลา ต้องจากเพื่อน ร้างเรือนกาย
ถึงเวลา ที่นัดหมาย จุดปลายทาง
... พ่อคิดถึง ลูกน้ำตาล เมื่อยังเล็ก
เมื่อเป็นเด็ก พ่อเคยอุ้ม ไม่เหินห่าง
อาบน้ำทาแป้ง ให้เจ้า ไม่เว้นวาง
ใส่เปลข้าง มือไกว ให้หลับนอน
.... เคยเจ็บไข้ ได้ป่วย พ่อเป็นทุกข์
หมดความสุข ดึกดื่น ไม่พักผ่อน
กล่อมลูกไป หวังให้ ลูกเจ้านอน
เจ้าอย่าอ้อน ซิลูกพ่อ ใจแปรปรวน
พ่อขอสั่ง ลูกน้ำตาล รักพี่น้อง
.... สามัคคี ปองดอง ช่วยดูแม่
เจ็บไข้ ได้ป่วย ช่วยกันดูแล
อย่าเชีอนแช่ ทิ้งห่าง ไปหลายวัน
เรียนจบแล้ว เจ้าคนเดียว ช่วยพ่อด้วย
ลูกจงช่วย แม่เจ้า เฝ้าขยัน
.... จะกินจะนอน หมอนมุ้ง ดูแลทุกวี่วัน
แม่ของลูกนั้น คงหมดทุกข์ จะสุขสบาย
พ่อขอบอก ตัวเจ้า เพียงเท่านี้
อีกไม่กี่นาที ร่างพ่อ จะสลาย
พ่อรักลูก เจ้าคนเดียว ไม่เสื่อมคลาย
เกิดชาติไหน มาเป็นพ่อลูก ทุกชาติเอย
..............................................
น้ำตาล คิดว่า คนทุกคนมีความสุขที่ได้มี "พ่อ..กับ..แม่"
มีความสุขที่ได้อยู่กับ "พ่อ..กับ..แม่" ของตัวเอง
เมื่อก่อนตาลไม่เคยรู้สึกว่าสักวันถ้าขาดพ่อไป จะเป็นยังไง มันรู้สึกแย่ขนาดไหน
เพราะ " พ่อ" บอกตาลตลอดว่า คนอย่างพ่อไม่เป็นอะไรง่ายๆ ยังต้องอยู่กับเราอีกนาน เราเลยไม่คิดถึงจุด จุดนั้น!!!!!!!!
แต่วันนี้ พ่อไม่อยู่ .........................
พ่อไปอยู่ที่ไหนเราก็ไม่รู้ แต่รู้อย่างเดียวว่า " พ่อไปแล้วไม่กลับมา " แค่นี้จริงๆ
ความรู้สึกที่อยากจะ กอดพ่อ กราบพ่อ คุยกับพ่อ ..............เหมือนกับคนอื่น
"""" มันเศร้านะ """"
การที่เราจะต้องมารู้สึกอะไรแบบนี้
...........ถ้าวันนึง พ่อ กลับมา ตาลอยากจะทำอะไรให้กับพ่อมากกว่านี้
...........อยากอยู่กับพ่อ อยากกอดพ่อ อยากทำอะไรหลายๆอย่างร่วมกัน
เมื่อก่อนพ่อคอยหาอะไรหายๆอย่างมาให้ ถึงแม้จะไม่คอยมีเงิน แต่พ่อมีขนมมาฝาก มีของเล่นให้ อยากได้อะไรพ่อก็หามาให้ พ่อไม่เคยตี มีแตคอยปลอบตอนที่แม่ว่า
.........แต่ ณ วันนี้ มันไม่มีอีกแร้ว ไม่มีจริงๆ
พ่อที่เคยให้เราได้ทุกอย่าง ทำให้เราได้ทุกอย่าง หายไปแล้วโดยไม่หันกลับมา
คิดถึง " พ่อ " ที่สุดเลย
ใช่คับ พ่อแม่เรานั้นคือทุกสิ่งทุกอย่างของเรา
ดังนั้นเราอยากทำอะไรให้กับท่านเราควรทำตอนที่ท่านยังอยู่กับเรานะคับ
เศร้านะค่ะ เราก็เคยผ่านช่วงเวลาอันโหดร้ายมาเหมือนกัน ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อพ่อเลย แต่มันก็สายไปแล้ว
เป็นกำลังใจให้น้ำตาลนะค่ะ
พ่อแม่ คือ พระในบ้านนะครับ
รัก และ ดูแลท่านให้ดีขณะยังมีทุกอย่างพร้อมนะครับ
ขอบคุณครับ...
ขอบคุณนะค่ะ
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
สังขารไม่เที่ยงครับ
อดีตผ่านแล้วแก้ไขไม่ได้ อนาคตยังไม่มาถึง ไม่มีใครล่วงรู้
สิ่งที่ดีที่สุด คือทำปัจจุบันให้ดี่ที่สุดครับ
ความจริง
และการเข้าใจความจริง
สุดท้ายยอมรับกับความจริงได้
นี่คือสุดยอดพุทธวิธีสร้างสุข