มหกรรมคุณภาพของ รพ.พิจิตรได้จัดผ่านไปแล้วเมื่อ 5-6 กค.53 ในงานนี้เป็นงานที่ให้หน่วยงานต่างๆ ภายใน รพ.พิจิตรได้ส่งผลงานไม่ว่าจะเป็น นวัตกรรม , ผลงานคุณภาพต่างๆ เข้าร่วมกันถึง 39 ทีม โดยมีการวางการจัดงานให้มีบรรยากาศคึกคัก มากมายด้วยรางวัล และสนุกสนาน โดยรวมก็คือเอาใจคนเข้าชมผลงานการนำเสนออย่างมาก

จริงๆ ก็เป็นปกติของการประกวดทางวิชาการนะ บรรยากาศก็จะมีแต่คนที่มีส่วนได้ส่วนเสีย ในช่วงเวลาที่ทีมตัวเองไม่ได้นำเสนอก็ไม่ค่อยสนใจ แต่เมื่อเค้ากำหนดให้สนุกสนานมีรางวัลมากมายก็ทำให้คนชมก็มีจำนวนที่พอทำให้ผู้นำเสนอและเวทีรู้สึกอบอุ่น คณะกรรมการที่มีหน้าที่มาชมทีมก็แทรกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในแง่มุมที่เป็นประโยชน์ต่อทีมที่เข้ารอบและมีโอกาสได้นำเสนอในระดับประเทศ หรืออาจจะโกอินเตอร์อย่างที่พูดๆ กัน คอมเม็นเตเตอร์ก็เป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านคุณภาพ ตัวแทนจากผู้บริหารสำคัญๆ มาร่วมงานกันตลอดทั้งสองวัน คำพูดที่ได้ยินบ่อยๆ ก็น่าจะเป็นสิ่งส่งมอบ ,แรงจูงใจในการทำผลงาน ,กระบวนการคุณภาพ, ซีคิวไอ, ชา เป็นต้น

ผลงานต่างๆ ที่ส่งเข้ามาโดยรวมก็จะเป็นด้านการรักษาพยาบาล สร้างสรรค์โดยทีมของหน่วยบริการต่างๆ อาทิ มาร์..ไฮเทค , ผ้ารองรีไซเคิล , กระเป๋ามหัสจรรย์ ,อุปกรณ์ยึดจับเด็กในขณะถ่ายภาพรังสีปอด ,Safety First , สมาธิบำบัด , เปิดหน้าเปิดหลัง , ธรรมะโมบาย,คลังรูปภาพออน์ไลน์ ,ถุงทองหน้าท้อง เป็นต้น

บางท่านนำเสนอให้เรารู้สึกถึงความรู้สึกถึงอึดอัดและก็ระบายออกมา บ้างก็อธิบายละเอียดเพื่อหวังปิดช่องโหว่ให้หมด บ้างก็เปลี่ยนเวทีวิชาการเป็นละครชีวิต บ้างก็เปลี่ยนเป็นการฟังธรรมในวัด...

ในแง่ของคนทำงาน มีประโยชน์ดี ผมเป็นคนหนึ่งที่มีโอกาสนำเสนอ ก็รู้สึกดีมากๆ เรื่องรางวัลนั้นเป็นเรื่องรองจากการที่เราได้รับรู้รับทราบว่างานที่เราทำอยู่เป็นอย่างไร ดีหรือไม่ดี วัดคุณภาพแล้วอยู่ตรงใหน การพัฒนาทางไหนที่เป็นหนทางที่ถูก เปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วเป็นอย่างไร อยากจะไปเวทีอื่นต้องเติมอะไร ฯลฯ

ในงานก็มีเรื่องราวของปัญหาอุปสรรค์ที่ทำให้ผู้รับผิดชอบถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความกระอักกระอ่วน บางทีก็มีน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ แววตาที่มีความสุขด้วยคำชม เมื่อเห็นอย่างนี้ก็รู้สึกประทับใจนะ

จริงๆ ดูๆ ไปงานอย่างนี้มีจัดขึ้น ผมคาดว่ามันก็ธรรมดาๆ แต่เมื่อจัดขึ้นมาด้วยความตั้งใจ รพ.ก็ได้อะไรไปไม่น้อยเหมือนกัน คิดว่าแนวคิดแบบนี้ที่อื่นก็ใช้เหมือนกันเพราะต้องการค้นหา สิ่งที่ดีที่องค์กรของเรามี ..นั่นเอง