...พิจารณาถึงก้นบึ้งของใจ...

น้ำที่เจือด้วยระลอกคลื่นตลอดเวลา
ยากที่จะเห็นตามความเป็นจริงบนผิวน้ำและใต้น้ำ
ดุจดังความต่อเนื่องของกระแสความคิดแห่งจิต
ยากที่จะคาดเดาความตื้นลึกของก้นสระ
ยากที่จะเห็นรูปเงาสะท้อนของขุนเขา
หรือเห็นขยะอาจมก้นบึ้ง
ผ่อนพักสักนิดตระหนักรู้ตามลมให้มาก
รอจนน้ำเริ่มนิ่งแล้วรู้คิดพิจารณา
เริ่มรู้การมาและการไปของก้นบึ้งดวงใจ
แล้วใช้ปัญญาค่อยๆถอดถอนสิ่งทั้งหลายออกจากใจ
พรพล
๕ กรกฎาคม ๕๓
สวัสดีค่ะ คุณ Phornphon
ใช้ปัญญาค่อยๆถอดถอนสิ่งทั้งหลายออกจากใจ
ขอบคุณค่ะ
ขออบพระคุณ คุรศิรินทร ที่มาเยี่ยมชมครับ...
บทความที่ดีมากมายเลยค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ^__^
ปล. ภาพประกอบสวยจังค่า
ขอบพระคุณ คุณซันซัน ที่มาเยี่ยมชมเช่นกันครับ...