แม่---------------- หญิงชรา ชะแง้ แลมองหาผ่านสายตา พร่ามัว ทั่วทิศาผ่านท้องทุ่ง ยุ้งฉาง หว่างท้องนาเฝ้ามองหา ลูกยา กลับมาเยือน กี่ปีแล้ว ลูกหายไป ไม่เห็นหน้าแม่คอยหา เวลาผ่าน เสมือนหยาดน้ำใส ไหลอาบแก้ม มาแรมเดือน ไม่ลืมเลือน ความหลัง ครั้งก่อนมา อีกไม่นาน คงไป ไกลลับโลกอยากจะโยก เวลา ให้มาหาให้แม่เห็น หน้าลูก อีกสักครา ก่อนชีวา ลาไป ไม่หวนคืน ยังไม่ลืม เสียงแรก ที่เจ้าร้องเสียงทำนอง เห่กล่อม แม่ยอมฝืนข่มตาตื่น ขืนเฝ้า เคล้าคลอคืนกลัวเจ้ายืน ไม่มั่น ดั่งใจปอง...
ทำไมคิดถึงแม่เหมือนคนบล็อกนี้ล่ะน้องครูจ่อย...
http://gotoknow.org/blog/yatsamer/371790
ชื่นชมครับครูจ่อย..
สวัสดีวันอาทิตย์ค่ะพี่ครูจ่อย
ทำให้น้องคุณยายร้องไห้อีกแล้วนะ เพราะแม่เสียตั้งแต่ปี 2526 โน้น แม่เป็นสุดยอดสตรีไทยที่อยู่ในใจลูกเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะครูจ่อย ...แม่ที่รักของดิฉัน วันนี้ ขนคนงานไปดำนาแต่เช้าแล้วค่ะ สิบกว่าคน สุดยอดแห่งแม่คนขยันแห่งปี ...ร่วมรำลึกแม่คุณแม่ด้วยคนค่ะ
คิดถึงแม่มากเช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูจ่อย
อ่านแล้วก็คิดถึงแม่ค่ะ
แม่เป็นผู้หญิงที่เก่งที่สุดในใจแป๋มค่ะ.