ไตวายเรื้อรังแต่ยังไม่พร้อมที่ต้องจาก

pa_daeng
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

บ้่านไม้สักสองชั้นหันหน้ารับลมเย็นที่พัดจากแม่น้ำโขง ต้นลำใยเก่าแก่หน้าบ้านดูร่มเย็นและสวยงามด้วยกาฝากที่เลื้อยไปตามกิ่งก้านต่างๆ

ถัดจากบ้านหลังนี้ ยังมีบ้านอีกหลายหลังที่ดูสะอาดและสวยงามอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกัน โดยปราศจากรั่วกั้น

ถนนแคบๆริมฝั่งแม่น้ำโขงถูกบังคับให้เราขับรถช้าๆ และมาหยุดอยู่ที่บ้านหลังนี้ หญ้าต้นอ้อข้างศาลาริมฝั่งแม่น้ำโขงตรงข้ามบ้านหลังสวยลู่ตามลมไปมา

"บ้านยายหนู ใช่ไหมคะ" ฉันถามน้าผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ระเบียงบ้าน

 

สายของวันนี้ ฉันลุกจากเตียงด้วยอาการมึุนๆหัวเพราะพิษไข้หวัดที่ก่อวอดมาตั้งแต่สองวันก่อน ฉันนัดคุณสามีให้ไปเป็นเพื่อนหน่อย อยากไปเยี่ยมคนไข้

"คุณยายหนู" เป็นคนไข้ไอซียูของเรา หลังจากที่คุณยายหายใจหอบเหนื่อยมากคุณหมอขออนุญาตจากญาติใส่ท่อช่วยหายใจให้คุณยายแล้วย้ายคุณยายจากห้องพิเศษเข้ามาที่ไอซียู

ก่อนหน้านั้น ลูกๆของคุณยายปฏิเสธการฟอกไตด้วยเห็นว่าคุณยายอายุมาก หัวใจทำงานไม่ดี เกรงว่าคุณยายจะสู้ไม่ไหว การรักษาจึงเป็นแบบประคับประครองเรื่อยมา

คุณยายต้องได้รับการใส่ท่อกลับอีกสองครั้งหลังจากที่ถอดท่อหายใจออกเนื่องจากระดับการรู้สติไม่ค่อยดี กล้ามเนื้อช่วยหายใจอ่อนแรง

ลูกๆปฏิเสธการเจาะคอให้คุณยาย เพราะเกรงว่าเลือดจะหยุดยาก กลัวคุณยายเจ็บ

อาการคุณยายดูเหมือนจะดีขึ้น แขนขายุบบวมลงไปมากหลังจากที่ได้รับยาขับปัสสาวะ แต่คุณยายยังคงไม่ตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นใดๆ

ทุกเช้าที่ขึ้นรับเวร ฉันจะเข้าไปเรียกคุณยาย คุณยายมักจะลืมตาขึ้นมองแต่แววตาดูเลื่อนลอยไร้เป้าหมาย "คุณยายรู้สึกตัวมั้ยนะ" ฉันมักจะถามใครๆที่ต้องดูแลคุณยาย

สัปดาห์ก่อน น้องคนดูแลคุณยาย โทรบอกฉันว่า ลูกคุณยายจะขอกลับบ้าน อยากได้รถโรงพยาบาลไปส่ง

ฉันรีับเดินกลับหอผู้ป่วย ทั้งๆที่ยังไม่ได้บทสรุปจากการประชุมเพราะรู้สึกใจหายบวกกับความตกใจที่อยู่ๆคนไข้่ก็ขอกลับบ้่าน

"หมอให้กลับค่ะ บอกหลายวันแล้ว" ลูกสาวคนเล็กของคุณยายบอกฉันทั้งน้ำตา ลูกๆของคุณยายตัดสินใจพาคุณยายกลับไปดูแลต่อที่บ้าน "แม่อาจจะอยากกลับบ้าน" เป็นความเชื่อของชาวบ้านมาเนิ่นนาน ที่มักจะบอกว่า"หากตายก็ขอตายที่บ้านตัวเอง" ฉันคัดค้านในเบื้องต้น อยากไปขอดูแลคุณยายต่อที่โรงพยาบาล แต่..ลูกๆยังคงบอกว่า ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

ฉันติดต่อรถพยาบาลของทางโรงพยาบาลให้ หน่วยยานพาหนะรีบจัีดการเรื่องรถให้ ฉันรู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้นเมื่อญาติๆบอกว่า จะมีน้องพยาบาลซึ่งเ้ป็นญาติๆกันไปส่ง

"ฝากดูเรื่องหายใจคุณยายด้วย หากถอดท่อ คุณยายอาจจะหายใจไม่ไหว" ฉันบอกกับน้องพยาบาลที่จะไปส่งคุณยาย

"ญาติขอถอดท่อครับพี่" น้องพยาบาลโทรกลับมาบอกฉัน

 

หลายวันฉันมัวยุ่งๆไม่ได้ติดตามถามข่าว จนเมื่อหลายวันก่อน ลูกสาวคนเล็กของคุณยาย หิ้วส้มตำสมุนไพรที่ฉันบอกว่า"อร่อยมาก"จากการที่เคยเอามาฝากเมื่อครั้งก่อน จึงได้รู้ว่าคุณยายอาการดีขึ้น เรียกก็มองหน้่า กินอาหารทางสายยางได้ดี ให้ออกซิเจนต่ำๆกัีบคุณยายเอาไว้

 

ร่างหญิงชรานอนเหยียดยาวบนฟูกผืนหนากับพื้นห้อง ออกซิเจนถังใหญ่วางอยู่ด้านบนของที่นอน มีจานดอกไม้ ธูปเทียนวางไว้ที่หัวที่นอน อุัปกรณ์การให้ออกซิเจนและการให้อาหารทางสายยางถูกเตรียมมาให้จากโรงพยาบาล คุณยายลืมตาและหันหน้าตามเสียงเรียก หายใจเบาไม่หอบ ผิวหนังแดงดี คุณยายดูซูมลงไปเยอะ ลูกสาวบอกว่าคุณยายเริ่มมีแผลที่ก้นแล้วหลังจากที่ฉันถามเรื่องการพลิกตะแคงตัว ฉันรับปากที่จะขอยาทาแผลกดทับมาให้ ฉันอยากจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย เพื่อดูว่าลูกสาวฟ้อนอาหารทางสายยางได้ถูกต้องหรือเปล่า แ่ต่เพื่อนเดินทางของฉันติดธุระที่อื่นรวมถึงไม่อยากเอาหวัดไปแพร่ให้คุณยายมากเกินไป จึงต้องลาคุณยายมา

 

หลายคนถามว่า "ทำไมถึงได้ไปเยี่ยมคุณยาย" หลังจากที่ได้ยินฉันชวนน้องๆของฉัน ฉันได้แต่บอกว่า "สงสารคุณยาย" สงสารที่คุณยายยังสู้ให้มีลมหายใจต่อ คุณยายคงจะทำเพื่อลูกหลานได้อยู่กับลูกหลานไปนานๆตามที่ลูกหลานบอกทุกครั้งในยามที่มาเยี่ยมไข้

ฉันได้ญาติเพิ่มอีกหลายคนหลังจากที่พูดคุยและถามไถ่ถึงที่มาที่ไป ของฝากมากมายอยู่หลังรถ "เอาไปให้น้องๆก็ได้ หากกินไม่หมด"

ใช่แล้ว ฉัีนกินไม่หมดแน่นอน น้องฉันเองก็คงดีใจ หากฉันหิ้วของพะรุงพะรังเป็นของฝากจากยายหนูไปให้ มากไปกว่านั้น คือ การที่พวกเราได้เห็นคุณยายมีการรับรู้มากขึ้น มีความสุขในวาระสุดท้ายกับลูกหลานญาติพี่น้องมากมายภายในบ้านไม้สักหลังงามของคุณยายที่อยู่มานานกว่าหกสิบปี

 

"สิ...หาโอกาสมาเยี่ยมอีกเด้อ...คุณยาย" ก่อนยกมือไหว้และลุกเดิืนจากคุณยายมา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไอซียู เปี่ยมรัก



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมกับการทำงานและความผูกพันที่มีต่อคนไข้

ตามไปเยี่ยมถึงบ้าน  ญาติพี่น้องถึงได้ปลื้มและได้รับน้ำใจเพียบ

มีความสุขกับการทำงานนะคะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ คุณครูกล้วย
  • มีอะไรมากมายที่อยากทำให้คนไข้ แต่บางครั้งทำได้แค่กุมมือ
  • ขอบคุณมากค่ะ
  • รักษาสุขภาพนะคะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่แดง...

เห็นชื่อบันทึก...แล้วคิดถึงพ่อจังเลย...

น้ำตาพาลจะไหล...ถึงภาพของพ่อ...ช่วงเวลาสุดท้าย

ไตวายเรื้อรังแต่ยังไม่พร้อมที่ต้องจากไป...แต่ก็ต้องทำใจ...

เมื่อหมดเวลาแห่งการยืดอายุ...ขอบคุณค่ะพี่แดง

สบายดีนะคะ  เทียนน้อยไม่ได้เข้ามานานเลย

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะแวะมาเยี่ยม

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ค่ะป้าแดง คุณยายกับบ้านไม้สักหลังงาม ตราบใดที่คุณยายยังมีลมหายใจ หากความรักของลูกหลานรายรอบอยู่อย่างเต็มเปี่ยม คุณยายคงจะมีความสุขกับความทรงจำที่ดี และเมื่อวันนั้นมาถึง เชื่อว่าคุณยายคงจะจากไปอย่างสงบนะคะ

พี่แดงครับ

  • มีคนไข้หลายคนครับที่ตอนอยู่โรงพยาบาลดูแล้วแทบไม่น่าจะรอด แต่พอถอดท่อกลับบ้าน อยู่ได้อีกตั้งหลายวัน
  • เรื่องแบบนี้อธิบายด้วยภาวะทางร่างกายอย่างเดียวไม่ได้ มีองค์ประกอบด้านจิตใจ สังคมและคงามเชื่อทางจิตวิญญาณเจืออยู่มาก
  • ยิ่งได้"หมอ"อย่างพี่ไปเยี่ยมถึงบ้านอีก ผมว่าคุณยายคงมีความสุขมากๆครับ
  • ผมจะขออนุญาตนำบันทึกนี้ไปรวมไว้ในหนังสือ palliative care ฉบับ non cancer ที่ทางเครือข่าย palliative care ในโรงเรียนแพทย์จะจัดทำนะครับ
  • ขอขอบคุณพี่ล่วงหน้าครับ
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ ทุกท่าน
  • ขอบคุณมากมายค่ะ
  • ยินดีมากค่ะ อ.หมอเต็ม
  • คุณยาย จากไป เมื่อ สองสามวัน ที่ผ่านมานี้ค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

ปล. อ.หมอเต็มคะ พี่แดง กำลังหาหลักสูตรที่จะไปอบรมเกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายค่ะ

เขียนเมื่อ 

หากตายก็ขอตายที่บ้านตัวเอง

...

จริงครับ-ชาวบ้านเชื่อในทำนองนี้
ที่บ้าน ก็เป็นเช่นนี้
แต่ตราบใดที่ลมหายใจยังไม่สิ้น..
จริงใช่ไหมครับ ความหวังก็ยังไม่สิ้นเช่นกัน

ความหวัง-และความจริง- คือ...สิ่งที่ต้องทำใจ เพื่อให้เข้าใจ

...

คึดฮอด เด้อ...ป้าแดง

  • เท่าที่ทราบ มีหลักสูตร ๔ เดือน ของวิทยาลัยพยาบาล สภากาชาดครับ
เขียนเมื่อ 

โชคดีที่ได้อ่านบันทึกดีๆ นี้ อ่านแล้วสุขใจ ชื่นชมค่ะ

หมายเลขบันทึก

371694

เขียน

03 Jul 2010 @ 13:24
()

แก้ไข

06 Sep 2013 @ 23:09
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก