เมื่อก่อนดิฉันเป็นคนที่ไม่ชอบ"วิชาอังกฤษ" เอามากๆ    แต่ครั้งหนึ่งตอนที่ดิฉันได้อยู่"ป.6"  ดิฉันได้โดนเพื่อนล้อว่า "อ่านไม่ออกหรือโง่" จึงทำให้ดิฉันรู้สึกว่า ดิฉันจะทำให้ดูว่าคนอย่างฉันก็อ่านออกไม่ได้โง่อย่างที่คิด ตั้งแต่นั้นมาฉันก็เริ่มขยันท่องศัพท์อ่านออกเสียงให้ถูกต้อง คะแนนวิชาอังกฤษจึงดีขึ้นเรื่อยๆ พอดิฉันได้อยู่ม.1 ดิฉันก็เริ่มรู้สึกว่ามันยากมาก จึงทำให้ฉันคิดว่าไม่อยากเรียนวิชานี้อีกแล้ว คะแนนจึงแย่ลงจากป.6มาก แม่ของดิฉันจึงถามว่าทำไมคะแนนลดลง ไม่ตั้งใจเรียนหรอ ดิฉันตอบแม่ว่า เรียนไม่ไหวมันยาก  ดิฉันขี้เกียจ แม่จึงบอกว่าถ้าขี้เกียจไมขยันเรียนก็ลาออกมา ไม่ต้องเรียนไปทำงานก่อสร้างจะเอาไหม!!!  ดิฉันบอกว่าไม่เอาจะเรียน แม่ก็บอกว่าถ้าตั้งใจเรียนก็จะทำได้เอง ตั้งแต่วันนั้นดิฉันก็ตั้งใจเรียนมาเรื่อยๆ คะแนนเริ่มดีขึ้น แม่ฉันก็พอใจ และเมื่อดิฉันได้อยู่ม.3 ดิฉันก็ขยันเรียนมาเรื่อยๆ และสิ่งที่ดิฉันภูมิใจมากที่สุด คือ ดิฉันได้"ท๊อป" วิชาอังกฤษ ได้ที่หนึ่งของห้องเรียน จึงทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจมากที่ได้มา เพื่อนดิฉันก็ต่างชมว่าเก่ง ดิฉันก็ขอบคุณเพื่อนด้วยความภูมิใจ