ตลาดนัด หรือ กาดนัด เป็นที่ชุมนุมซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ามีทั้งเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่ามาแอ่วกาดนัด(ไปเที่ยวตลาดนัด) ได้ของใช้ครบตั้งแต่หัวจรดเท้า คือมีตั้งแต่กิ๊ปติดผมจนถึงรองเท้านั่นแหละ
อีกทั้งบรรยากาศโล่งโปร่งสบายคนไทยและคนประเทศใกล้เคียงที่มาใช้แรงงาน ช๊อบ ชอบ ดูมันเรียบง่ายจัง ขายกันข้างถนน รถวิ่งกันขวักไขว่ คนก็เดินแข่งกับรถ เออให้มันได้อย่างนี้สิ ประเทศไทย บางแห่งรถต้องหลบคน เพราะกลัวคนเดินชนรถ (เดี๋ยวรถเป็นรอย ไม่ใช่ราคาบาทสองบาท)
บรรยากาศมันช่างแสนจะน่าจับจ่ายซื้อของซะจริง มองแล้วมันก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเหมือนกันนะ มันสะท้อนถึงวิถีชีวิตของคนท้องถิ่น ที่อยากสัมผัสธรรมชาติให้มากที่สุด ไร้ซึ่งกรอบ โครงสร้างต่างๆมาทำให้เกิดความอึดอัด 
แต่ความเรียบง่ายนั้น บางครั้งบางคราก็แฝงความมักง่ายไว้ด้วยเช่น ปรุงแต่ง ใส่สารเคมี ต่างๆเพื่อถนอมอาหารที่ขายไม่หมด ไม่ว่าจะเป็นหน่อไม้ดอง หน่อไม้ต้ม หรืออาหารทะเล ที่แอบมีฟอร์มาลีนปนอยู่
หรือแม้แต่อาหารสุกที่ขาย ไม่ยอมปกปิด ปล่อยให้มันเผชิญชะตากรรม ทั้งฝุ่น ควัน คนเดินไปมา หรือใช้มืออันแสนจะขยันของคนขาย ที่หยิบโน่นหยิบนี่ตั้งแต่บ่าย ยังไม่ได้ล้างมือเลย จะล้างไงล่ะน้ำก็มีใช้นิดเดียว เก็บไว้ล้างทีเดียวตอนเข้าบ้าน แล้วดันมาใช้มือหยิบอาหารให้เรา ตรงนี้แหละที่ว่ามักง่ายน่ะ 
บางแห่งน้ำประปาบาดาล ที่เจ้าของตลาดต่อไว้ให้พ่อค้าแม่ค้า เกิดเสียน้ำไม่ไหล ก็ช่วยตัวเองละกัน น้ำขังที่บ่อข้างตลาดยังพอมีเหลือนิดหน่อย ตักมาใช้ซักถังคงไม่เป็นไร อึ๋ย...อันนี้แหละมักง่ายสุดๆ เจ้าของตลาดนะ มักง่าย เก็บเงินอย่างเดียว อย่างอื่นไม่เกี่ยว ไม่สน ผลพวงจากความมักง่ายก็ตกอยู่ที่คนจ่ายตังค์ซื้ออาหารนั้นแหละ โชคร้ายก็ท้องเสียไป ถือว่าเป็นของแถมนะ 
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นอย่างที่เห็นในภาพ แต่เราก็ชอบไปแ่อ่วกาดนัด บรรยากาศมันหลากหลาย ว่างั้นไหม
ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบเดินตลาดนัดค่ะ