ดิฉันกับเพื่อนๆในกลุ่มคบกันมาก็เข้าปีที่ 4 แล้วเพื่อนๆทุกคนน่ารักมากคอยอยู่เคียงข้างดิฉันมาเสมอพวกเราเริ่มรู้จักกันตอน ม.1 ตอนนั้นยังไม่ค่อยสนิทกันเท่าไรเพราะต่างคนค่างมาจากคนละโรงเรียนแต่เราก็ยังสามารถมาสนิทกันได้จนขึ้น ม.2 เราต้องแยกย้ายกันไปเรียนห้องอื่นไม่ได้อยู่ห้อเดียวกัน นั่นอาจทำให้เราห่งกันเล็กน้อย เวลาที่มีให้กันอาจนัอยลงแต่ตกเย็นพวกเราก็จะมารวมกลุ่มทำการบ้านในตอนเย็นจนขึ้นม.3พวกเราก็ไม่ได้เรียนห้องเดียวกันเหมือนเดิมแต่เราก็ยังสนิทกัน ถึงเราจะรักกันแค่ไหนแต่ก็ต้องมีเรื่องทะเลาะกัน พวกเรากันไม่บ่อยส่วนมากจะงอนกันมากกว่าแต่นั่นแหละการที่พวกเราทะเลาะกันมันทำให้เราสนิทกันมากขึ้นสิ่งที่ดิฉันประทับใจมากที่สุดคือตอน ม.3 เทอม 2 ดิฉันมีปัญหาทางคอรบครัวนิดหน่อย ดิฉันเสียใจร้องไห้เพื่อนๆทุกคนก็ช่วยกันปลอบดิฉัน คอยอยู่เคียงข้างกับดิฉันตลอดทำให้ดิฉันรู้สึกว่าดิฉันไม่ได้อยู่คนเดียวยังมีเพื่อนๆที่รักดิฉันอยู่นั่นทำให้ดิฉันรู้แล้วว่าดิฉันโชคดีที่ได้เจอและรู้จักกับเพื่อนแท้
จากเรื่องที่กล่าวมานี้ดิฉันต้องขอขอบคุณเพื่อนสำหรับมิตรภาพที่ดีที่มีให้เสมอมาขอขอบคุณโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญที่ทำให้ดิฉันได้รู้จักกับคำว่ามิตรภาพและเพื่อนแท้
รักษามิตรภาพนี้ไว้นานนะ
สวัสดีค่ะ
พี่เป็นผู้ดูแลเว็บไซต์ที่นี่่ค่ะ และพอดีได้เห็นบล็อกที่น้องเขียนเลยอยากจะแนะนำให้น้องลองสมัครใช้งานที่เว็บไซต์ http://Learners.in.th แทนการใช้งานที่เว็บไซต์ GotoKnow.org แห่งนี้ค่ะ
เนื่องจากเว็บไซต์ GotoKnow.org เปิดให้บริการแก่กลุ่มคนทำงานเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ค่ะ พี่เลยอยากให้น้องใช้งานที่ http://Learners.in.th แทนค่ะ เพราะที่ http://Learners.in.th มีกลุ่มนักเรียนนักศึกษาใช้งานอยู่ ซึ่งจะเหมาะกับน้องๆ มากกว่าใช้งานที่ GotoKnow.org
พี่รบกวนน้องแจ้งเพื่อนๆ และแจ้งคุณครูให้ทราบด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ