คุ้มครองเด็ก

การใช้กฎหมาย ช่วยเด็ก

         เมื่อวานช่วงเช้า ผมได้รับเชิญไปร่วมอภิปรายให้เจ้าหน้าที่จากส่วนงานต่างๆ ของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ฟัง ในหัวข้อเรื่อง "การใช้กฎหมาย ช่วยเด็ก"

         ผมเองไม่ได้เรียนจบนิติศาสตร์ แต่จบครุศาสตร์ คงเพราะเป็นสมาชิกวุฒิสภานานร่วม 13 ปีและต้องอ่าน พิจารณา ถกเถียงเกี่ยวกับกฎหมายมามาก ผู้จัดจึงเห็นว่าน่าจะให้แง่มุมความคิดได้บ้าง 

         ผมเสนอในรายละเอียดไว้มาก พร้อมยกกรณีศึกษา ประกอบการอภิปราย แต่ขอสรุปสาระหลักๆ โดยเฉพาะไว้สั้นๆ 5  ข้อดังนี้ครับ

         1.กฎหมายด้านสังคม มีเพื่อช่วยคนเดือดร้อน  มีเพื่อช่วยคนทำงานให้ทำงานได้อย่างสะดวกและปลอดภัย  มีเพื่อจัดการกับคนไม่ดี จึงต้องอ่านให้รู้ไว้บ้าง

         2.กฎหมายเป็นเสมือนผู้ช่วย  แต่คนทำงานต้องมี "จิตใจเพื่อช่วย"เป็นตัวนำ คือเมื่อมีเหตุ มีผู้ร้องเรียนว่า เกิดอะไรที่โน่นที่นี่ในทางไม่ดีไม่งามต่อเด็กและเยาวชน กฎหมายได้ให้อำนาจเข้าไปช่วยเหลือ  แต่ที่สำคัญคือ จิตต้องนำเรามุ่งไปช่วยให้ผู้นั้นพ้นทุกข์ออกมาโดยเร็ว

         3.การไปช่วยนั้น แม้เราจะเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจตามกฎหมาย  แต่การไปช่วยนั้นควรประสานขอแรงเจ้าหน้าที่ตำรวจร่วมไปด้วย เพราะประชาชนทั่วไปคุ้นเคยกับภาพการทำงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจมากกว่าเราที่ทำงานด้านสังคมสงเคราะห์

        4.เมื่อช่วยผู้เดือดร้อนมาแล้ว ขั้นตอนต่อมาคือเราต้องเป็นหลักระดมสมอง ด้วยการนำเรื่องเข้าสู่การทำงานร่วมกันในรูปแบบของ สหวิชาชีพ คือมีผู้คนในหลายสาขาอาชีพเข้าร่วมกันช่วย  ได้แก่อัยการ  แพทย์ นักสังคมสงเคราะห์ ตำรวจ นักพัฒนาภาคเอกชน ร่วมกันหารือว่า

              --จะช่วยกันดูแลผู้ถูกละเมิดหรือผู้ทุกข์ยากได้อย่างไร

              --จะจัดการกับผู้ละเมิดที่ทำร้ายผู้อื่นอย่างไร

        5.แต่ละฝ่ายดำเนินการตามภาระที่ได้จากการประชุมกลุ่มสหวิชาชีพ เช่นตำรวจตามจับผู้กระทำผิด  อัยการช่วยในด้านคดีความ  แพทย์ตรวจรายละเอียดและเก็บหลักฐาน นักสังคมสงเคราะห์ดูแลผู้ถูกละเมิดทั้งหลายทั้งปวงก็สรุปได้เป็นเช่นนี้