พระผู้เป็นเจ้าตอบปัญหานี้ทำให้โยมสิ้นสงสัยในกาลบัดนี้แล.

ยามเย็นใกล้ค่ำในเมืองหาดใหญ่มีสายฝนตกลงมาปรอย ๆ พอให้เย็นสบาย ๆ วันนี้ช่วงเช้า ๆ ทำหน้าที่สอน ป. โท ไปหนึ่งรายวิชาและตามด้วยวิชาทางศาสนาไปอีกหนึ่งรายวิชา…

และทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่มวลนิสิตไปตามอัตภาพเท่าที่เวลาอำนวย...ได้ทำบุญด้านความรู้นี่ดีจังยิ่งให้ก็ยิ่งเพิ่มพูนความรู้มีในตน คือยิ่งให้ยิ่งหลั่งไหลมาไม่มีวันหมด ถ้าหยุดให้ความรู้  ความรู้เราก็คงหดหายไปเพราะไม่ได้ใช้งานสมองของเราเอง...

ช่วงนี้เล่าต่อตอนพระยามิลินท์ ( ม )  ถามพระนาคเสน ( น) ดังนี้

ม...สิ่งปรุงแต่งอะไรที่มีแล้วและเกิดขึ้นอีกนั้น..?

น...ก็ตากับรูป  รูปมีแล้วการรับรู้ทางตาจึงเกิดขึ้น  แล้วตากระทบก็เกิดขึ้น  เมื่อตากระทบมีแล้วความรู้สึกก็เกิดขึ้น  ต่อด้วยความอยากเกิดขึ้น  ต่อด้วยความยึดมั่นเกิดขึ้น ต่อด้วยภพชาติก็เกิดขึ้น 

 ต่อด้วยความแก่ความตายความเศร้าโศกอาลัยอาวรณ์ร้องไห้ก็เกิดขึ้น ส่งผลให้กองทุกข์ทั้งปวงก็เกิดมีขึ้นโยงใยกันไป และยกหูกับเสียง  จมูกกับกลิ่น ลิ้นกับรส  กายสัมผัสกับสิ่งอ่อนแข็ง  ใจรับรู้อารมณ์ตามลำดับ

ม... เมื่อได้ฟังดังนั้นก็ชื่นชมโสมนัสยินดีปรีดาและกล่าวว่า...พระผู้เป็นเจ้าตอบปัญหานี้ทำให้โยมสิ้นสงสัยในกาลบัดนี้แล.