ถ้าตั้งใจเราก็ทำได้

ความสำเร็จของฉัน ถ้าล่าสุดก็คงเป็นตอนที่ฉันไปสอบเข้าเรียนต่อในระดับชั้นม.4ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า ฉันยังจำได้ว่าในตอนนั้นฉันตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบมาก ถึงแม้ว่าช่วงนั้นสถานการณ์บ้านเมืองจะไม่ค่อยดีจนต้องเลื่อนสอบไปอย่างไม่มีกำหนด แต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับฉันเลย ฉันคิดว่าถ้าหากเราเตรียมตัวพร้อมแล้ว ไม่ว่าจะสอบวันไหนมันก็เหมือนกัน พอถึงวันสอบฉันตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองรึเปล่า แต่รู้สึกว่าที่นั่นมีแต่คนเก่งๆ ก็เลยอาจจะมีหวั่นๆบ้างเล็กน้อย แต่ฉันก็ไม่คิดอะไรมาก และอีกอย่างฉันคิดว่าถ้าสอบไม่ติดก็ไม่เป็นอะไรหรอก อย่างน้อยก็ถือว่ามาหาประสบการณ์แล้วกัน พอสอบเสร็จก็ลองมาคุยกันกับเพื่อนๆที่ไปสอบด้วยกัน มีแต่คนบอกว่าข้อสอบง่าย แต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันก็ยากนะ ตอนนั้นคิดว่าตัวเองต้องสอบไม่ติดแน่ๆเลย พอถึงวันประกาศผลทางอินเตอร์เน็ตเพื่อนก็มาบอกว่า"เออเนี่ย มุกสอบติดนะ" ตอนนั้นก็ดีใจแบบอึ้งไปสักพัก ก็คิดในใจว่า "เฮ้ย! ที่จริงอะถ้าเราตั้งใจทำอะไร เราก็ทำได้นะ" พอกลับมาถึงบ้านก็เล่าให้แม่ฟังประมาณว่า "สอบติดนะ ได้ที่10พอดีเลย" มันอาจจะฟังดูเหมือนกับว่าได้แค่ที่10เอง อันดับสุดท้ายเลยซะด้วยซ้ำ แต่ฉันก็รู้สึกภูมิใจนะ อย่างน้อยๆแค่ได้ติด1ใน10ก็พอแล้ว แรกๆฉันก็ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเรียนที่ไหนดีระหว่างที่เดิมกับที่ใหม่ ตอนนั้นเครียดมาก เลือกไม่ถูกเลย แต่สุดท้ายฉันก็เลือกที่จะเรียนต่อที่เดิม เพราะฉันคิดว่าโรงเรียนไหนก็ดีเหมือนกัน อยู่ที่ตัวเรามากกว่า ว่าเราเรียนที่ไหนแล้วสบายใจมากกว่ากัน ที่ฉันเลือเรียนต่อที่เดิมก็เป็นเพราะว่า ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับโรงเรียนเดิมมากกว่า อีกอย่างก็ไม่ต้องมาปรับตัวใหม่ด้วย ถ้าเราตั้งใจเรียนไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเราก็เก่งได้ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ไปเรียนต่อที่เตรียมน้อมฯ แต่ฉันก็รู้สึกว่าการที่ฉันสอบติดที่นั่น ก็เป็นความภูมิใจและความสำเร็จขั้นหนึ่งแล้ว