ความรู้สึกเมื่อมีบล็อกเป็นของตัวเอง

รู้สึกแปลกๆๆเหมือนเราได้ระบายให้คนอื่นได้รับรู้จากวันนั้นถึงวันนี้ทำให้หนูได้รู้ว่าการมีบล็อกเป็นของตัวเองมีประโยชน์แต่ในขณะเดียวกันบล็อกนี่แหละจะเป็นตัวทำลายตัวเราเองถ้าเราไม่รู้จักใช้ให้เป็นตอนนี้หนูมีเรื่องหลายอย่างอยู่ในใจตอนมาอยู่มหาลัยใหม่ๆหนูรู้สึกว่าหนูอยู่ไม่ได้ร้องทุกวันเลยสาเหตุอาจมาจากหนูยังไม่รู้จักใครหนูเลยพยายามไปอยู่กับเพื่อนเพื่อไม่ให้คิดถึงบ้านคิดถึงโรงเรียนเก่าตอนหลังหนูเริ่มทำใจได้พอเริ่มเรียนเอามีปัญหาอีกงานเยอะมากเลยเริ่มเกิดภาวะปรับตัวไม่ทันหนูเลยแก้ปัญหาด้วยการพออาจารย์สั่งงานปุ๊บกลับมาทำปั๊บวิธีนี้ใช้ได้ผลแล้วยังทำให้เราไม่กลายเป็นคนพอกหางหมูหลังจากที่ดิฉันไม่ได้เข้ามาบันทึกนานก็ทำให้รู้ว่าไม่ควรมีบล็อกเอาไว้เฉยๆ