หนึ่งความสุดยอดแห่งความทรงจำ

วันนี้ (อาทิตย์ที่ 27 มิถุนายน 2553)เป็นวันประกวดดาว-เดือนของประจำเอก เพื่อเป็นตัวแทนของคณะครุศาสตร์ ขึ้นไปประกวดเป็นดาว-เดือน ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ซึ่งจะเกิดในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ผมขอเล่าในตอนที่ผมจะขึ้นไปประกวดของคณะก่อน ความรู้สึกของผมตอนนั้น ผมอยากบอกว่า ผมรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะผมเป็นตัวแทนเอกของผมนั่นก็คือเอกภาษาอังกฤษ ผมกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร จนได้เวลาที่ผมต้องแสดงความสามารถของผู้เข้าร่วมแข่งขัน ผมก็ขึ้นไปแสดง การแสดงของผมคือ ดีดกีตาร์ ร้องเพลงเดี่ยวแถมยังกะแดะร้องเพลงฝรั่งอีกซะด้วยสิ แบบว่าฉายเดี่ยวไปเลยครับ ตอนแสดงคนดูมองมาที่เราคนเดียว ก็รู้สึกกดดันบ้างเล็กน้อยนะ แต่พยายามคิดว่า แต่แล้วก็ผ่านไปด้วยดี อยากบอกว่าเพื่อนๆทุกคนในเอกให้กำลังใจผมได้ดีมากเลยครับ พอถึงเวลาที่ต้องตอบคำถามบ้างแล้ว คราวนี้แหละ ตื่นเต้นสุดๆเลยครับ พอพิธีกรยิงคำถามมา คนดูทุกคนถึงกับอึ้งกับคำถาม แล้วผมจะเหลือเหรอครับ แต่แล้ว ผมก็ตอบไปแบบติดๆขัดๆ ผมรู้สึกว่าผมตอบคำถามได้แย่ที่สุดในบรรดาเพื่อนๆทุกคนที่เข้าร่วมประกวด หลังจากที่ผมตอบคำถามไม่ได้นั้นผมรู้สึกว่าตัวเองแย่มากเลย แค่นี้ยังทำไม่ได้ แต่ว่าผมติดเป็นเดือนเป็นคนที่สองนั่นหมายความผมได้เป็นตัวแทนของคณะไปแข่งกับคณะอื่นๆเพื่อเป็นเดือนมหา'ลัย ซึ่งจะเกิดขึ้นในเดือนหน้า เวทีแรกของผมรู้สึกว่าผมทำยังไม่ดีพอ ดังนั้นผมขอทำเวทีที่สองให้ดีที่สุด รับรองชัยชนะไม่เกินความสามารถของเรา ขอเพียงตั้งใจ มุ่งมั่น ความฝันก็อยู่ไม่ไกล สู้ สู้ เราทำได้..............................