โลกนี้คือละคร บทบาทบางตอน ชีวิตยอกย้อนวกวน...
โลกนี้คือละคร บทบาทบางตอนชีวิตยอกย้อนวกวน
เพลงนี้ ใคร ๆ โดยเฉพาะช่วงอายุใกล้เคียงกับเรา คงรู้จักกันดี
โลกแห่งวัยศึกษา สำเร็จการศึกษา เข้าสู่การงาน สร้างครอบครัว กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูบุตร หรือ บางท่านเริ่มมีหลาน(เหลน)
หลานท่าน คงซาบซึ้งแก่ใจดีว่า
ประโยคข้างบน ของเพลงดังในอดีต ซึ่งยังคงเป็นเพลงอมตะนั้น
คือความจริง
ลองหยิบยกมาเปรียบเทียบกับโลกแห่งไซเบอร์
ขอยกตัวอย่างโลกของโกทูโนนี้
เนื่องเพราะเข้าใช้ เยี่ยม อ่านเอาความรู้ ชมภาพศิลป เพลิดเพลินไปกับเรื่องราวที่หลายท่านเรียบเรียง กลั่นกรอง จนออกมาเป็นบันทึกอยู่เวบเดียว
อยากบอกว่า โลกโกทูโนมีส่วนที่มีชีวิตในนั้น
มีชีวิตที่ต่อสู้ แต่เข้มแข็ง-บล็อกคุณหน่อย
มีชีวิตที่เป็นผู้ให้-ครูคิม
ทีมงานคนหน้าตาดีอีกเป็นกลุ่ม
อ.ขจิตหนุ่มนักเชียร์บล็อกจนเป็นโลโกของโกทูโนไปแล้ว
มีชีวิตแห่งการเดินทาง ครุ่นคิดออกมาดัง ๆ เป็นบทความให้ได้อ่านกัน
ช่วงนี้คง จำศีลด้วยการงานหรือการศึกษา-คุณเอก
มีชีวิตที่เหลือเชื่อแทรกมาให้ได้รับรู้เป็นพล็อตเรื่องราว หรือยิ่งกว่าละคร เช่นตอนหนึ่งของบันทึกคุณโอ๋ที่พบเพื่อนเก่าแก่ แล้วได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
มีชีวิตที่เป็นต้นแบบให้เราได้อ่าน ความเป็นครู เช่นครูธนิตย์ ครูผู้มีเทคนิคการสอนวิทยาศาสตร์แก่ลูกศิษย์
ครูกะโลงโคลงค่าว อาจารย์ทนันท์ ภิวงศ์งาม
ครูมหาวิทยาลัยอย่างครูวสวัต
อาจารย์พิชัย กรรณกุลสุนทร ผู้สอนวิชาอะไรจำไม่ได้ แต่อ่านแล้วได้ปรัชญาสอนชีวิต
ครูพี่อ้วน ผู้มีความสุขเสมอกับการสอนภาษาไทย
ครูอรวรรณ สอนภาษาอังกฤษแต่สอนลูกศิษย์ไปถึงการดูแล การมีชีวิต ของลูกศิษย์
ชีวิต ความคิด ของคนจรข้างถนน อ้อ เจ้าตัวใช้คำว่า นักกลอนข้างถนน คุณรพีกวีข้างถนน เราก็เคยหัดเรียนและเลียนแบบการเขียนร่าย และบทกวี แบบรพีเอง
ยังมีอีกหลายท่านที่ หลอมรวมตัวกัน กลายเป็นโลกแห่งไซเบอร์
อันไม่(น่า)ใช่โลกนี้คือละครอย่างเดียว
โลกโกทูโน
โลกแห่งละคร
หรือ โลกแห่งความรู้
แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ค่ะ
บันทึกนี้ เชิญใคร ๆ ที่ผ่านมา ฝากรอยลิขิต ความคิด
สวัสดีค่ะ
แรงบันดาลใจที่เขียนบันทึกนี้ เพราะได้ยินเพลง"โลกนี้คือละคร บทบาทบางตอนยอกย้อนวกวน" ตั้งแต่เช้า
เย็น ๆ หลังทำการงานได้เป้า จึงนั่งปล่อยความคิดถึง โลกของโกทูโน ว่าทำไมเราจึงติด สังคมแห่งนี้ ทั้งที่ บุคคล ตัวตน ที่มีอยู่จริง เขียนเรื่องราวที่จริง ประสบการณ์ความรู้นำไปใช้ได้จริง แต่เราเคยเห็นหรือรู้จักตัวตน"จริง" ของเขาหรือเปล่า
*ในทำนองเดียวกัน คนอื่นรู้จักตัวตนเราที่"จริง" หรือ (ก็)เปล่า
จึงเกิดความคิด อยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
บล็อกเกอร์ที่เอ่ยถึง ความจริงมีอีกมาก ห่างหายไปก็เยอะ เวลาอ่านน้อยลง เดินทางไปทำงานไกลขึ้น
อย่ากระนั้นเลย พรวน ขุด ก๊วนเพื่อนบล็อกเกอร์ ด้วยเลยดีกว่า
ส่ง ข้อเขียนมาคุยกันหน่อยค่ะ
ครูคิม ครูคิมคะ เขียนอะไรก็ได้ค่ะ
เช่น ทำไมถึงมีแรงใจทำงานได้มากมายขนาดนี้...
แวะมาอ่านค่ะ
สวัสดีค่ะ
วันนี้ขอออกจากศีลมาเมียงมองดูความเป็นไปของโลกก่อนนะครับ
รออีกสักพักใหญ่...
เรื่องราวมีมากมายที่จะเล่าสู่
ปลายปีมีหนังสือดีๆ รออ่านนะครับ
ตัวละครมีหลายบท
และพี่ ๆ ในนี้ก็เป็นตัวละครที่เป็นแบบอย่างที่ดีค่ะ
แม้ว่ากอจะเอาแต่เล่น แต่กอก็ชื่มชมในความขยันของพี่ ๆ น่ะค่ะ