วันจันทร์ที่ 14 มิ.ย.53 ที่ผ่านมา ดิฉันกลับมาจากโรงเรียน ถึงบ้านแล้ว รีบเปลี่ยชุด ครู

เป็นชุดสุภาพ เพื่อนำเสื้อลูกเสือสามัญ ของลูกชาย ไปเย็บเครืองต่างๆ ที่ร้านเย็บผ้าใน

ตลาด ขี่รถมอเตอร์ไซด์ไปด้วยความรีบ  เพราะกลัวว่าร้านจะปิด ทำให้ ไปเฉี่ยวเท้าของนัก

เรียนคนหนึ่งที่นั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์ ทีมีแม่เป็นคนขับ  ดิฉัน ใจเสีย  จึงรีบกล่าวคำ

ขอโทษ ว่า ขอโทษนะ เจ็บเท้าไหม  (เด็กใส่รองเท้าผ้าใบ) ยังไม่ทันที่เด็กนักเรียนจะ

ตอบเลย  แม่ของเด็ก ตะโกนว่า จะรีบไปตายไหน  ดิฉัน อึ้ง ขับรถหนีจากตรงนั้น  จน

กลับมาถึงบ้าน ดิฉันรู้สึก เสียใจ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เล่าเรื่องให้ลูกชายฟัง ลูกชายพูด

แม่นักเรียนคนนั้นคงอารมณ์ไม่ดีแน่เลย   จะให้เขาอารมณ์ดีแบบแม่ได้อย่างไร

แม่อารมณ์ดีทั้งวัน  ทำให้ดิฉันสบายใจขึ้นมาก