เช้านี้โอกาสเหมาะวางภาระธุระไว้ชั่วขณะ

เลยแว๊บมาโกทูโนว์สักหน่อยเพื่อฝากข้อคิดเล็กๆน้อยๆ

ตามประสาธรรมฐิตที่กำลังพยายามกะเทาะความโง่เขลาจากใจ

หากว่าเราตระหนักในการทวบทวนเริ่มแรกแต่จุดเริ่มต้นในการณ์นั้นๆ

แรกแต่ได้สัมผัส

แม้ว่าปรากฏการณ์นั้นๆจะเป็นปัญหาแก่ตัวเรา

หรือจะเป็นปรากฏการณ์ดีๆที่น่ายลยิน

เมื่อเราตระหนักใส่ใจแต่ปฐมการณ์อย่างเต็มที่แล้ว

เมื่อคำตอบแห่งการณ์นั้นๆปรากฏขึ้น

เราก็สามารถแย้มสรวลได้ทุกโมงยาม

ถึงแม้นว่าคำตอบแห่งการณ์นั้นๆจะปรากฏในรูปลักษณ์ใดตาม

เราทุกรูปนามล้วนเริ่มต้นจากจุดเล็กๆด้วยกัน

แต่บางคราครั้งเราได้มองผ่านจุดเล็กๆนั้นไม่รู้กี่ครั้งครา

เมื่อปรากฏการณ์จากจุดเล็กๆนั้นซึ่งเราขาดการตระหนักแต่เริ่มแรก

มันอาจกัดกร่อนบางอย่างที่เราคาดไม่ถึงก็เป็นได้

ดังนั้นเราไม่ควรปรามาสจุดเล็กๆที่ชีวิตเราได้สัมผัสมันว่าน้อยนิด

ทุกปรากฏการณ์ย่อมบ่มเพาะสิ่งต่างๆไว้ในตัวมันเสมอเพื่อรอคอยเหตุปัจจัย

อันจะเผยคำตอบออกมาที่ละนิด

ทว่า..เรารู้จักตระหนักเตรียมพร้อมเพื่อจะเรียนรู้กับทุกปรากฏการณ์ที่สัมผัส

อย่างเท่าทันเพื่อรับการเปลี่ยนแปรงอย่างนิ่มนวล

ทุกการณ์แม้เพียงเล็กๆ

หากไม่ได้รับการใส่ใจเรียนรู้ที่จะสร้างกรอบให้มันอยู่ในขอบเขตที่เหมาะสม 

มันอาจจะเป็นดังโรคร้ายที่แพร่ระบาดยากต่อการเยียวยาได้

..จงตระหนักรู้ในปฐมการณ์

แล้วจะไม่สับสนเมื่อการณ์นั้นเผยคำตอบออกมา...

ธรรมะสวัสดีขอรับ