สัญชาติญาณของความเป็นแม่

เรื่องที่จะเล่านี้เป็นสิ่งที่เห็นกับตาตัวเอง...ขณะที่นั่งกันอยู่ที่ระเบียงบ้าน...เมื่อวานอากาศเริ่มดีขึ้นอีกยายธีมานั่งอยู่บ้านริมทะเล(บอลติค..ทิมเมนดอรฟ)เรานั่งกินไอสครีมกันอยู่เศษขนมปังที่เหลือถูกบิแบ่งให้นกกระจอกกินบ้าง..เป็นความสุขเล็กๆน้อยกับการนั่งมองนกเหล่านั้น..และแล้วสิ่งที่เห็นทำให้ยายธีประหลาดใจ..ที่เห็นเจ้านกตัวหนึ่งถูกป้อนอาหารให้ตลอดเวลา...ทั้งๆที่บินได้แล้วแม้ว่าขนปีกหางยังดูไม่สมบรูณ์ดี...และก็ได้จิกกินขนมปังที่เราหว่านโปรยไปให้ตลอดเวลา...เดาเอาว่าเป็นแม่ลูกกัน นกสองตัวนั้น....

เรื่องที่สอง...ก็นกนั่นอีกนั่นแหละ...ตื่นขึ้นมาตอนเช้า...ที่บ้านฮัมบอรก..ได้ยินเสียงนกส่งเสียงตวาดไล่..อะไรกันอยู่เลยโผล่ไปดูจากระเบียงบ้าน...เห็นนกสองตัว..ผัวเมีย...กำลังไล่ต้อนเจ้าแมวตัวอ้วน..อยู่เป็นพัลวัน...ต้อนหน้าต้อนหลัง..ส่งเสียงแขวกๆอยู่ตลอดเวลาดูไปยิ้มไปที่เจ้าแมวตัวนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจกับการขับไล่ของนกสองตัวนั้นเท่าไรนัก..เดินยักย้ายส่ายสะโพกอย่างไม่ใยดี...อิอิ...มองหาว่านกสองตัวว่าปกป้องลูกอ่อนหรือไร...ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ...เป็นนกวัยสะรุ่นที่บินได้แล้วเหมือนกัน...

อีกเรื่องหนึ่งลิงกับเป็ดที่เห็นเป็นเรื่องของสัตว์ในจอ....เขาเล่าว่าเจ้าลิงเป็นสัตว์ประเภททนทานประเภทหนึ่ง...เวลาหิวจัด..กินดะ..อะอะ...เป็ดคู่หนึ่งกำลังมีลูกอ่อนสี่ห้าตัว..เจ้าลิงฝูงน้อยสามสี่ตัวผ่านมาเห็นเข้า...ภาพการไล่ล่าและการปกป้องลูกอ่อนของเป็ดคู่นั้น..เป็นภาพที่สลดใจที่ลิงกินเป็ดน้อยทั้งๆที่โดนจิกตีเป็นพัลวันจากพ่อเป็ดแม่เป็ด...เป็ดน้อยตัวสุดท้ายหมดลง..คิวต่อไปคือคือเป็ดพ่อแม่สองตัวนั้น...(ยายธีแอบคิด..ว่าสัญชาติของความเป็นแม่ของสัตว์ยังเป็นได้ถึงอย่างนี้...แล้วมนุษย์เราล่ะจาขนาดไหน...คิดถึงความรักของแม่....)