จากสิ่งที่เล็กๆ กลายเป็นเรื่องที่เติบโต ยิ่งใหญ่ และเป็นความประทับที่อยู่ในใจตลอดมา ของ งานส่งเสริมสุขภาพ รพ.หนองหญ้าปล้อง

เธอเล่าว่า ... เริ่มต้น การตั้งชมรมผู้สูงอายุเมื่อ 15 ปีที่ผ่านมา ตอนนั้น มีคนเดินเข้ามาประมาณ 15 คน มีเสียงต้านจากผู้สูงอายุกลุ่มหนึ่งว่า มาแค่ร้องรำทำเพลงเท่านั้น ... จึงได้เชิญผู้สูงอายุกลุ่มนั้นมาร่วมเป็นกรรมการในการพัฒนาชมรมผู้สูงอายุด้วย

สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นจากคน 15 คนนั้น ทุกวันนี้ จึงปรากฎว่า สมาชิกชมรมผู้สูงอายุกลายเป็น 500 กว่าคน และไม่ใช่แค่นั้น มันกระจายออกไปจาก แค่โรงพยาบาลหนองหญ้าปล้อง ไปอยู่ตามศูนย์สุขภาพของชุมชนต่างๆ และเกิดรูปแบบของกรรมการขึ้น ตรงนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลที่กระจายออกไป

จนบัดนี้ ในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา หนองหญ้าปล้อง ก็มีเครือข่ายกระจายตัวของชมรมผู้สูงอายุไปในพื้นที่อำเภอหนองหญ้าปล้องต่างๆ แล้ว

เทคนิคที่ค้นพบก็คือ ... นำคนที่ไม่เห็นด้วย เข้ามาเรียนรู้ แลกเปลี่ยน เพื่อให้เขาได้รู้ข้อมูลว่า สิ่งที่เราทำกันอยู่คืออะไร ... นี่คือกลยุทธ์หนึ่ง ที่ช่วยการแก้ปัญหาชุมชน หรือการทำงานในชุมชนได้ดี