ผมเป็นครูบ้านนอกคนหนึ่งที่ลุ่มหลงในกีฬามากครับ  แต่ผมไม่ได้จบเอกพละนะครับ  แต่ก็สอนพละ และต้องสอนทุกวิชา ผมเริ่มบรรจุครูที่โรงเรียนบ้านซำแฮด อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์  ซึ่งเป็นโรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่งที่มีนักเรียน ประมาณ 80 คน ผมได้สอนชั้น ป. 5และป.6 และก็ทำทีม เซปักตะกร้อ วอลเล่ย์บอล ส่งแข่งแถวกลุ่มโรงเรียนแถวนั้นก็ประสบความสำเร็จพอสมควร ในปี 2544 นักเรียน ชั้นป.6 ที่ผมสอนมี 5 คน ผู้หญิง 2 คน ผู้ชาย 3 คน ในปีนี้เอง ผมสามารถทำทีมเซปักตะกร้อ สามารถชนะเลิศ ระดับอำเภอ ระดับจังหวัด ระดับภาค และระดับประเทศ ในการแข่งขันกีฬา สปช. ต้านยาเสพติด ตะกร้อจูเนียร์ ครั้งที่ 5ได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทยในปีนั้น เด็กนักเรียนผมได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบ ปทุมธานี โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย มีที่พัก อาหารกินฟรี และตอนนี้ก็มีลูกศิย์ผมเรียนอยู่โรงเรียนสวนกุหลาบแห่งนี้ หลายคน และก็จบไปเรียนที่มหาลัยอื่น แล้วก็มี มันเป็นความภาคภูมิใจที่ครูบ้านนอกคนหนึ่งอย่างผมทำได้ ทำให้เด็กบ้านนอกกลางโคกกลางป่าได้มีโอกาสได้เข้าไปเรียนในโรงเรียนดังๆและมีโอกาสได้ไปแข่งขันในระดับต่างๆ และมีหนึ่งคนได้ติดทีมนักเรียนอาเซียนด้วย  ถึงแม้ผมจะไม่ได้จบเอกพละ ผมมีวิธีฝึกสอนนักกีฬาตะกร้อผมดังนี้ครับ 

 1. ท่านต้องหานักเรียนที่จะมาเล่นก่อน ไม่จำกัดว่ายากดีมีจน  เอาที่ว่าชอบเล่นกีฬาชอบออกกำลังกาย มาก่อน ถ้าเลือก รูปร่าง หน่วยก้านได้ยิ่งดีครับ

2. ท่านต้องหาวิธีที่จะทำให้เขารักหรือชื่นชอบอยากเล่นกีฬาเซปักตะกร้อให้ได้  ฟังดูง่ายนะครับ แต่ทำได้ยาก ขั้นตอนนี้ผมใช้วิธี พาเขาไปดูเกมการแข่งขันเซปักตะกร้อที่สนุกๆ มีเงินรางวัลเยอะๆ คนดูเยอะๆ ทั้งแข่งจริงและเทปการแข่งขัน ถ้าว่างๆผมก็จะพูดถึงนักกีฬาตะกร้อที่เป็นขวัญใจของคนทั่วไป  เช่น สืบศักดิ์  ผันสืบ ว่าเขาประสบผลสำเร็จอย่างไร

3. ขั้นฝึกซ้อม ท่านต้องค้นหาจุดที่เป็นสิ่งเร้าของกีฬาเซปักตะกร้อให้ได้ว่าทำใมคนถึงนิยมเล่น  และจุดที่สนุกที่สุดของกีฬาชนิดนี้อยู่ตรงไหน  ไม่ใช่วันไหนก็สอนแต่       เบสิคขั้นพื้นฐานอย่างเดียว ใช่ครับผมไม่เถียงว่าเบสิคขั้นพื้นฐานไม่มีความสำคัญ ทุกครั้งที่มีการฝึกซ้อมผมจะผสมผสมผสาน  ทั้งเบสิคพื้นฐาน และการเล่นลูกแบต่างๆในเกมลุก เกมรับ เช่น การตบลูกแบบต่างๆ เช่นซันแปค การเตะครึ่งรอบ ซึ่งถึงแม้ว่าเด็กจะยังไม่ได้มีพื้นฐานก็ตาม เพราะผมเห็นว่า  จุดนี้เป็นจุดที่เด็กสนใจและอยากฝึก อยากทำ และครูต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด เพื่อป้องกันอันตราย  ถ้าเด็กอยากเล่นทีมก็ให้เล่นเลยครับ  แต่จะไม่ให้เล่นนาน คือเอาพอให้สนุกและเสียดาย  อยากเล่นต่อในวันพรุ่งนี้ สรุปแล้วคือในการฝึกแต่ละครั้งเน้นความสนุกสนาน  เพื่อที่จะดึงดูดให้เด็กอยากเล่นกีฬาชนิดนี้ครับ

4. เมื่อเด็กมีความชื่นชอบกีฬาชนิดนี้แล้ว ผมก็เริ่มหาเทคนิคใหม่ๆ หรือการเล่นลูกที่ยากขึ้นหลากหลายขึ้นมาให้เด็กฝึก บางท่านอาจจะเข้าใจว่าผมคงเล่นกีฬาเซปักตะกร้อเก่ง  ที่จริงผมไม่ได้เล่นเก่งอะไรเลย เล่นได้นิดๆหน่อย  แต่ผมทำอย่านี้ครับ ผมก็หาวิทยากรที่เขาเล่นเก่งๆมาช่วยบอกช่วยฝึก ถ้าเป็นคนในชุมชนได้ยิ่งดี เพราะจะทำให้เด็กได้คุ้นเคยและสามารถเอาเป็นแบบอย่างได้

5. การสร้างระเบียบวินัยให้กับตัวเด็ก ตอนแรกที่เด็กซ้อมใหม่ๆเราอย่าพึ่งไปบังคับเข้มงวดระเบียบมากนัก  เราต้องค่อยๆป้อนระเบียบวินัยทีละนิดเพื่อให้เขาได้ซึมซับรู้จักมีความรับผิดชอบ เมื่อเด็กมีความชื่นชอบแล้วก็จะเป็นการง่ายที่จะฝึกสอนครับ  เราสามารถกำหนดตารางฝึกซ้อมได้โดยที่เราไม่ต้องมานั่งควบคุมเลย  เด็กจะมีความรับผิดชอบ ฝึกซ้อมเอง ถึงแม้ว่าเราจะไม่อยู่ และเขาก็จะหาแบบอย่างหรือรูปแบบนักกีฬาที่เขาเก่งๆมาเป็นแบบอย่าง เพื่อที่จะพัฒนาตนเอง เราเพียงเป็นคนคอยให้คำแนะนำ เสริมแรง ให้กับตัวเด็กเท่านั้น และดูแลในสิ่งที่จำเป็น

นี่คือวิธีการของผมที่ใช้ครับ  มันอาจจะไม่ถูกหลักวิชาการ แต่ก็ใช้ได้ผลดีครับ  ท่านใดสนใจลองนำไปใช้ดู ประเทศเราจะมีนักกีฬาเซปักตะกร้อที่เก่งๆเพิ่มมากขึ้น